روش آموزش قرآن مدارس

بسمه تعالي 

قابل توجه  

مربيان مراكز پيش دبستاني

 آموزگاران دوره ي ابتدايي , دبيران قرآن مدارس

و اولياي دانش آموزان 

برنامه ي رايويي

خانه ي قرآن

روش آموزش قرآن مدارس

شامل :

پيش دبستاني

دوره ي ابتدايي اول ( پايه هاي اول تا سوم )

دوره ي ابتدايي دوم ( پايه هاي چهارم تا ششم )

دوره ي متوسطه ي اول ( سال هفتم و هشتم )

زمان پخش :

شنبه تا چهارشنبه ي هر هفته 

ساعت 15:30 تا 16  

از راديو قرآن 

شروع برنامه

از 17 آبان ماه 1393


برچسب‌ها: معرفی دوره های آموزشی
[ دوشنبه 3 آذر1393 ] [ 5:49 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

دکتر جین پارک: همایش فلسفه تعلیم و تربیت در عمل: پردیس خوارزمی کرج


سخنی از دکتر پارک به بهانه حضور در همایش فلسفه تعلیم و تربیت در عمل-17و18مهر93- پردیس خوارزمی کرج:

البته این سخن به نقل از آقای پیام از سایت همایش دریافت شده است و دوستان علاقمند می توانند به سیات زیر مراجعه نمایند.

http://www.philosophyinaction2014.ir/index.php/2014-10-25-17-08-55

آقای پیام فضلی:

دکتر جین پارک از کره جنوبی (فیلسوف)

بعد از دیدار یک هفته ای ازایران:

اگر می خواین یه جامعه ی پرثمر داشته باشید، باید یاد بگیرید به هم اعتمادکنید. در کره، ما به جامعه مثل یک خانواده ی بزرگتر خودمون نگاه می کنیم. در ایران شما از ابتدا یاد میگیرید چطور از هم فاصله بگیرید و بی اعتماد باشید به هم. بذارید اینطور بگم: اگر به نامزد خودتون اعتماد ندارید، چطور هست که دارید برنامه ریزی می کنید باهاش ازدواج کنید آخه؟!
چطور ممکنه یک جامعه که به هم اعتماد ندارند بتونن با هم کار کنند؟ این چیزیه که شما در ایران باید یاد بگیرید: اعتماد کردن به هم.


 

 باتشکر از همکار خوبم آقای صمدی  در وبلاگ فلسفه یادگیری


برچسب‌ها: اساتید علوم تربیتی
[ پنجشنبه 22 آبان1393 ] [ 8:23 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

مدیران بخوانند تا نفله نشوند!

مولف دکتر مرتضی مجد فر

 

کتاب  را انتشارات پیشگامان پژوهش‌مدار در تهران در ۳۶۰ صفحه و به قیمت ۱۴هزار و ۵۰۰تومان چاپ کرده است و برای تهیۀ پستی آن می‌توان از طریق تماس با شماره تلفن  ۸۸۳۴۵۲۱۷ -۰۲۱ اقدام کرد.

 


برچسب‌ها: معرفی کتاب
[ پنجشنبه 22 آبان1393 ] [ 8:11 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

تکنولوژی یادگیری در سیزدهمین شمارۀ شوق تغییر

 

سیزدهمین شمارۀ دوماهنامۀ بین‌المللی اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی و تحلیلی « شوق تغییر» با موضوع محوری «تکنولوژی یادگیری و آموزشی در مدرسه» و  ویژۀ ماه‌های مهر و آبان ۱۳۹۳ منتشر شد.

اطلاعات تکمیلی دربارۀ این شماره از شوق تغییر را در ادامۀ مطلب می‌خوانید.


برچسب‌ها: معرفی مجلات آموزشی
ادامه مطلب
[ پنجشنبه 22 آبان1393 ] [ 8:10 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

آشنایی با سیستم آموزشی در مدارس ژاپن


ژاپن فقط به نه سال تحصیلات اجباری نیاز دارد. سیستم آموزشی ژاپن از شش سال دوران ابتدایی، سه سال راهنمایی و سه سال دبیرستان تشکیل می شود.

 

 

دوران ابتدایی در ژاپن بسیار سازمان یافته اما در عین حال مفرح است و بر مسئولیت اجتماعی و فعالیت های گروهی تکیه دارد.

تعداد دانش آموزان ابتدایی ژاپنی که می گویند از مدرسه لذت می برند از دانش آموزان ابتدایی امریکایی که از مدرسه رفتن لذت میبرند بسیار بیشترند. تحصیلات برای آنها تا دوران راهنمایی و دبیرستان که در طول آن مجبورند برای کنکور حفظ کردنی ها و مسائل ریاضی و علوم سخت و زیادی را متحمل شوند، مشکل نیست.

سال تحصیلی ژاپنی و مدرسه

سال تحصیلی ژاپنی حدود 210 روز طول می کشد. این میزان در ایالات متحده 180 روز، در چین 251 روز، در کره جنوبی 220 روز می باشد.
سال تحصیلی در ژاپن از اواسط ماه آوریل شروع شده و تا آخر مارس طول می کشد و به سه ترم تقسیم می شود که اولی از آوریل تا جولای، دومی از سپتامبر تا دسامبر و سومی از ژانویه تا مارس می باشد.
آنها شش هفته تعطیلات تابستانی، دو هفته تعطیلات زمستانی و دو هفته تعطیلات بهاری دارند.
برای اتمام یک مقطع بچه ها تاریخ تولد مشخص دارند؛ آنهایی که در ماه مارس متولد شده اند به یک سال و آنها که آوریل به دنیا آمده اند به سالی دیگر می روند.
کارشناسان تحصیلی در ژاپن پیشنهاد داده اند که شروع سال تحصیلی از ماه آوریل به ماه سپتامبر یا اکتبر تغییر کند تا با باقی کشورها همخوان شوند.
یک روز مدرسه در ژاپن از 8 صبح تا 3 بعدازظهر طول می کشد اما در روزهای مختلف متفاوت است. با اینکه طول روز مدرسه به نسبت امریکا بلندتر است اما دانش آموزان ژاپنی معمولاً وقت آزاد و زنگ تفریح های بیشتری دارند.
کلوب های ورزشی حتی برای دانش آموزان ابتدایی گاهی بچه ها را صبح خیلی زود به مدرسه کشانده و باعث می شود تا 6 یا 7 عصر هم آنجا بمانند.

ژاپنی ها برای شروع دوران تحصیل اهمیت بیشتری قائل هستند تا اتمام آن. وقتی کودکی وارد دبستان می شود جشن های بزرگی برای او می گیرند و هدایای گرانبهایی هم هدیه می کنند تا زمانی که او از دبیرستان یا دانشگاه فارغ التحصیل می شود.
بچه های ژاپنی معمولاً بیشتر به اردوهای آموزشی می روند تا بچه های امریکایی. آنها را معمولاً برای کشت یا برداشت سیب زمینی و برنج به مزارع می برند.
در بعضی مناطق بچه های کلاس پنجمی را به اردوی اسکی و بچه های کلاس ششمی را به هیروشیما می برند. یکی از اردوهای مدرسه ای رایج در توکیو یک تور یک روزه به مناطق جنگ جهانی دوم که تونلی 1.6 کیلومتری زیر زمین است و تور یک روزه به دیزنی لند توکیو می باشد. حدود 30 روز سال تحصیلی آنها در اردو، جشن های فرهنگی و سایر مراسم ها هستند.

 

یک هفته مدرسه های ژاپن

هفته درسی پنج روزه در سال 2002 در ژاپن بنیان گذاری شد. قبل از دهه نود بچه ها فقط شنبه ها صبح به مدرسه می رفتند و در سال 1992 آنها یک هفته در ماه هفته مدرسه داشتند که این مقدار در سال 1995 به دو بار در ماه و نهایتاً در سال 2003-2002 به یک سال تحصیلی افزایش یافت.
هفته پنج روزه منجر به کمتر شدن ساعات کلاس برای کلیه دروس شد. برای جبران بچه ها باید سه روز در هفته فعالیت فوق برنامه ای مثل بدمینتون یا راگبی داشته باشند. گاهی اوقات این فعالیت ها برای ساعات بعد از مدرسه بچه ها و گاهی اوقات برای آخرهفته ها برنامه ریزی می شود.
تحقیقات نشان داده است که حدود 70 درصد از همه دانش آموزان از هفته پنج روزه تحصیلی خوششان می آید. درمیان آنهایی که از آن راضی نیستند، بچه های 12 ساله ای هستند که نگرانند این سیستم جدید جلوی رفتن آنها به یک دانشگاه خوب را بگیرد.
سایر مخالفین می گویند بدون مدرسه حوصله شان سر می رود. بعضی والدین شکایت دارند که بچه ها زمان زیادی را به بازی های کامپیوتری و وقت تلف کردن می گذرانند و کم بودن زمان مدرسه و درس خواندن اصلاً به نفع آنها نیست.
بسیاری مدارس غیردولتی هفته شش روزه درسی دارند.
ایجاد هفته پنج روزه درسی برای خانواده ها و جامعه ژاپن به چالشی تبدیل شد زیرا نمی دانستند که برای اوقات فراغت دانش آموزان چه فعالیت هایی را باید در نظر بگیرند. در بعضی مناطق کلاس های فوق برنامه ای مثل صنایع دستی، سفالگری و بازی های خاص برگزار شد.
تحقیقات نشان داده است که بچه ها بیشتر در تعطیلات آخر هفته خود به فعالیت های خارج از منزل می پردازند اما هنوز تعداد زیادی از بچه ها در خانه به تماشای تلویزیون یا انجام بازی های کامپیوتری روی می آورند. هفته پنج روزه درسی مقصر بسیاری از ضعف های عملکردی در مدرسه شناخته شده است. این روزها بحث زیادی بر سر بیشتر کردن ساعات درسی بچه ها، کوتاه تر کردن تعطیلی ها یا اضافه کردن به ساعات درسی است.

کلاس های تمیز در ژاپن

سوجی (پاکسازی مقدس) به زمان 15 دقیقه ای در روز گفته می شود که همه فعالیت های بچه ها متوقف شده و همه به تمیز کردن مدرسه کمک می کنند. معمولاً معلمین و مدیران هم کمک کرده و به بچه ها ملحق می شوند.

مدارس ژاپن خدمتکار ندارند زیرا دانش آموزان و کارکنان همه تمیزکاری را انجام می دهند. بچه های دبستانی، راهنمایی و دبیرستان همه راهروها، کلاس ها و حیاط مدرسه را بعد از ناهار و قبل از رفتن به خانه جارو کشیده و تمیز می کنند. آنها حتی پنجره ها و توالت ها را هم تمیز کرده و سطل های زباله را هم تخلیه می کنند. آنها اعتقاد دارند که تحصیل فقط یاد دادن درس های مختلف به دانش آموزان نیست، همکاری با دیگران، اخلاقیات، حس مسئولیت پذیری و رفتار اجتماعی نیز بخشی از آن است. با این روش دانش آموزان می فهمند که اگر کثیف کاری انجام دهند خودشان موظف به تمیز کردن آن هستند به همین ترتیب سعی می کنند همه چیز را تمیز نگه دارند.

ساعت ناهار در مدارس ژاپن

همه بچه های دبستانی در مدرسه غذا می خورند و حدود 8 درصد از دانش آموزان دوره متوسطه هم همینطور. دانش آموزان ژاپنی در کلاس درس غذای خود را میل می کنند (هیچ بوفه یا کافه تریایی در مدارس ژاپن وجود ندارد) و خودشان به آماده کردن و سرو غذا کمک می کنند. غذا در سینی های مخصوص استیل توسط دانش آموزانی که لباس و دستکش مخصوص پوشیده اند، سرو می شود. غذا معمولاً در آشپزخانه ای که در طبقه اول مدرسه قرار گرفته است درست شده و بعد به کلاس های منتقل می شود.

غذاها معمولاً گوشت قرمز، سیب زمینی و سبزیجات؛ نودل مخلوط شده با آجیل و طالبی؛ برنج و کاری و سالاد و ترشی؛ سوشی به همراه سوپ و میوه می باشد. هزینه غذا چیزی در حدود ماهانه 450 دلار در دبستان و 550 دلار در متوسطه می باشد. بچه ها باید همه چیز بخورند و اگر معلمی کمی برنج یا هر ماده غذایی دیگر در ظرف دانش آموزی پیدا کند او را مجبور خواهد کرد آن را بخورد.

معاینات پزشکی و سلامتی و تهویه مطبوع در مدارس ژاپن

دانش آموزان بطور اجباری و رایگان مورد آزمایشهای پزشکی قرار میگیرند. شنوایی، بینایی، و سیستم تنفسی آنها چک میشود. دندانپزشکان، دندانهای آنها را معاینه میکنند. نمونه ادرار آنها جهت تشخیص دیابت و عفونتهای ادراری به آزمایشگاه فرستاده میشود.
در کلاس درس های مدارس ژاپن وسیله گرمایش یا سرمایش وجود ندارد. در زمستان، دانش آموزان با کت و کاپشن و کلاه و دستکش سر کلاس می نشینند. گاهی بینی و گوش هایشان قرمز می شود و بخار تنفسشان را می توانند ببینند. در ماه جولای کلاس های گرم که حتی یک پنکه هم در آن وجود ندارد را تحمل می کنند.

یونیفرم و لباس های دانش آموزان ژاپنی

بچه های کوچک کلاه های رنگی سر می گذارند و علامت هایی به شانه هایشان وصل می کنند که سال تحصیلی آنها را نشان می دهد. در دبستان، معمولاً دانش آموزتن یونیفرم تن نمی کنند اما برای دوره متوسطه و دبیرستان پوشیدن یونیفرم الزامی است.
یونیفرم پسرها یک کت کتانی آبی با شلوار همخوان با آن و یونیفرم دخترها دامن تک رنگ یا چهارخانه تا زانو و یک بلوز سفید ساده یا بلوز سفید با یقه ملوانی است.

یونیفرم تابستان و زمستان دانش آموزان ژاپنی با هم متفاوت است. همانطور که انتظار می رود بچه ها سعی می کنند یونیفرم هایشان را به شکلی متفاوت بپوشند. دخترها معمولاً یقه بلوزهایشان را برمی گردانند یا دامن هایشان را بیش از حد بالا می کشند تا کوتاه تر شود. آنها معمولاً در کیف های خود لوازم آرایش دارند و بعد از تعطیلی مدرسه از آن استفاده می کنند!
در دوران ابتدایی، دخترها و پسرهای کلاس اول و دوم و سوم جلوی همدیگر سر کلاس لباس های خود را عوض کرده و لباس های ورزشی شان را تن می کنند اما پسرها معمولاً چشم چرانی نمی کنند. دختران در چنین روزهایی دامن می پوشند و در زیر آن شلوار ورزشی تا بتوانند براحتی لباسشان را عوض کنند. اما از کلاس پنجم در اتاقهای جداگانه ای لباس عوض می کنند.

قوانین مدارس ژاپن

در 1870، ویلیام" الیوت گریفین" اعلام کرد که دانش آموزان ژاپنی باید با فروتنی، خلاقیت، اطاعت، احترام و ادب خود دل معلم خود را شاد کند. خارجی هایی که در مدارس ژاپنی درس خوانده اند می گویند که این گفته "گریفین" هنوز در مدارس ژاپن اجرا می شود.
بچه هایی که تقلب از آنها گرفته شود، سرشان تراشیده شده و از مدرسه اخراج می شدند.
بچه ها در ژاپن آماده بودن را از سن خیلی کم یاد می گیرند. در مهد کودک به آنها آموزش داده می شود چطور لباس های خود را تا کنند و همیشه در یکی از جیب هایشان یک دستمال تمیز دارند. در مدرسه به آنها آموزش داده می شود که همیشه سه مداد تیز و تراش شده روی میزشان داشته باشند -نه دو و نه چهار مداد- و همیشه چسب، خط کش و پاک کن در جامدادی خود دارند.
دانش آموزان دوران ابتدایی وقتی وارد مدرسه می شوند دمپایی های مخصوص پوشیده و کفش هایشان را در قفسه های جاکفشی می گذارند. کوله پشتی هایشان همه یک شکل بوده و همه باید آن را به یک شکل بیندازند.

مدارس ژاپن قوانین خاصی برای بلندی ناخن و مدل مو دارند. استفاده از لوازم آرایش ممنوع بوده و بچه هایی که موهای بلند یا رنگ شده دارند معمولاً جریمه می شوند. با کسانی که علائم خود محوری و تک روی از خود بروز می دهند برخورد میشود.
کوله پشتی های مورد علاقه دانش آموزان ژاپنی معمولاً از چرم بادوام و ضخیم درست می شود که بین 200 تا 500 دلار قیمت داشته و در رنگ های مختلف موجود هستند. معمولاً وقتی بچه ای مدرسه را آغاز می کند، پدر و مادربزرگ او برایش کیف مدرسه می خرند و از آنها انتظار می رود که آن کیف را تا آخر دبستان استفاده کنند.

وسعت کلاس های مدارس ژاپن و سازماندهی دانش آموزان

تعداد دانش آموزان در هر کلاس معمولاً بیشتر از امریکا است. نسبت معلم به شاگردان در ژاپن 1 به 21 است اما یک کلاس عادی دبستان معمولاً 31 تا 35؛ راهنمایی 36 تا 40 و دبیرستان 45 دانش آموز دارد. وقتی از معلمین سوال می شود که تعداد ایده آل برای دانش آموز در یک کلاس چقدر است آنها 21 تا 25 نفر پاسخ می دهند.

معلمین کلاس را به چند گروه تقسیم کرده و سرگروهی برای هر کدام تعیین می کند. تاکید بسیاری بر عملکرد هماهنگ گروه وجود دارد. اگر یکی از شاگردان کاری که به او محول شده را انجام ندهد یا طبق گروه رفتار نکند، بچه های دیگر اختیار دارند که به او برای همکاری فشار بیاورند. تحقیقات نشان داده است که دانش آموزان ژاپنی به طور متوسط حدود یک سوم زمان بیشتری به یادگیری در هر کلاس صرف می کنند تا دانش آموزان امریکایی.

بچه های ژاپنی تکالیف تابستانی زیادی دارند. از گذشته زیاد سوال کردن سر کلاس خجالت آور بوده است. سال بالایی یا سال پایینی بودن در طریقه برخورد دانش آموزان اهمیت زیادی دارد.

تکنولوژی آموزشی در ژاپن

طبق آخرین آمار، در ماه مارس 2010، 56،000 مدرسه دولتی در ژاپن از تخته سیاه های الکترونیکی استفاده می کردند. که نسبت به سال گذشته، سه برابر شده است.
در یک تحقیق مشخص شد که بین 30 درصد تا 50 درصد از معلمین مدرسه هایی که این ابزار را داشتند، طریقه استفاده از آن را نمی دانستند.
در ژاپن می توان کلاس چهارم هایی پیدا کرد که در آن همه دانش آموزان لپ تاپ یا تبلت دارند. یکی از بزرگترین موانع در این کلاس ها این واقعیت است که بعضی دانش آموزان توانایی و مهارت بیشتری نسبت به سایرین دارند. دولت ژاپن تصمیم دارد به هر دانش آموز خود یک تبلت بدهد.

آموزش شنا در مدارس ژاپن

تقریباً همه مدارس ژاپن یک حیاط در فضای باز دارند. در دوران ابتدایی آموزش شنا بخشی از برنامه درسی دانش آموزان است و در طول تابستان نیز به صورت رایگان برگزار می شود.
هدف آموزش شنا به بچه هاست تا بتوانند هم از این ورزش لذت ببرند و هم در مواجهه با آب، ایمنی داشته باشند.
در ماه ژوئن که کلاس های شنا آغاز می شود، برنامه دقیق و آنچه از بچه ها در این کلاس ها انتظار می رود در اختیار والدین گذاشته می شود. بچه ها باید از مایوهای مجاز و کلاه شناهایی که اسم و سطح کلاسشان روی آن نوشته شده است استفاده کنند.
والدین باید دمای بدن بچه ها را هر روز چک کنند و آن را روی کارتی یادداشت کنند تا مشخص شود که فرزندشان آن روز برای شنا کردن از سلامت کافی برخوردار است. بچه ها در مدرسه مایوهای خود را می پوشند و دخترها و پسرها از اتاق هایی مجزا برای تعویض لباس استفاده می کنند. قبل از استفاده از استخر باید حتماً دوش بگیرند و حرکات کششی انجام دهند. معمولاً معلم عادی کلاس شنا را نیز به بچه ها آموزش می دهد.
دانش آموزان در مناطق مختلف باید بتوانند یک مسافت مشخص مثل 100 متر، 200 یا 400 متر را شنا کنند. اگر نتوانند باید از کلاس های خاص تابستانی استفاده کنند.

والدین و مدارس در ژاپن

در تحقیقی که در سال 2005 انجام گرفت مشخص شد که 80 درصد از والدین ژاپنی نگران وضعیت درسی فرزندانشان هستند.

انجمن های اولیا و مربیان در ژاپن تحت نظارت مدرسه تشکیل می شود و والدین معمولاً فعالیت زیادی در آن دارند.
انجمن های اولیا و مربیان ژاپن از این لحاظ متفاوت است که مدرسه در ابتدای کار تا 50 دلار از هر یک از والدین دریافت می کند و بعدها توقعی از آنها در امور مالی ندارد و بیشتر از آنها انتظار دارد که برای شرکت در جشن ها و مراسم ها وقت بگذارند.

تحصیلات در ژاپن و مادران

خانواده ها در ژاپن اساس و بنیاد برنامه های مدرسه هستند و از آنجا که پدر خانواده ندرتاً خانه است، بیشتر مسئولیت برای اطمینان از عملکرد خوب بچه ها بر عهده مادر خانواده است. اوست که به تکالیف بچه ها رسیدگی می کند، برای آنها کتاب می خواند و حتی بعضی اوقات که بیمار هستند به جای آنها به مدرسه می روند و در نیمکت های بزرگ مخصوصی که ویژه مادران است می نشینند تا فرزندانشان از درس های عقب نمانند. اگر بچه ای در مدرسه نتواند نمرات خوب بگیرد، این مادرش است که سرزنش می شود نه کودک.

بیشتر حس موفقیت مادران به دستاوردهای فرزندانشان در مدرسه بستگی دارد و او تلاش زیادی برای کمک به آنها می کند. درک جامعه از موفقیت یک زن بعنوان یک مادر تا حد زیادی به عملکرد فرزندان او در مدرسه وابسته است.
مادران ژاپنی همیشه در حال درس یاد دادن به بچه هایشان، آماده کردن تنقلات و غذا برای مدرسه آنها، ایستادن در صف برای ثبت نام آنها برای امتحانات هستند. او تماشای تلویزیون را بر خود حرام می کند تا فرزندش بتواند در آرامش درس بخواند. او همه معلم های فرزندش را می شناسد، سابقه آنها را بررسی کرده و در مورد موفقیت شاگردهای قبلی آنها تحقیق کرده اند. مادران بچه های ابتدایی در کلاس های ورزش و موسیقی آنها هم حاضر می شوند تا بتوانند به فرزندانشان کمک کنند که در خانه هم تمرین کنند. بعضی مادران حتی بچه های خود را در اولین روز دانشگاه و کار هم همراهی می کنند.

اوقات فراغت دانش آموزان ژاپنی

بچه های دبستانی اگر خیلی مشغول تکالیف بعد از مدرسه خود نباشند وقت آزاد زیادی برای بازی کردن با دوستانشان بعد از مدرسه دارند. بچه های راهنمایی و دبیرستان معمولاً ساعت 4 بعدازظهر به خانه می آیند، یک وعده غذای سبک و سریع می خورند و معمولاً سه بار در هفته در کلاس های فوق العاده که از 5 تا 10 شب است شرکت می کنند. گاهی اوقات در روزهای تعطیل آخرهفته هم کلاس فوق العاده دارند.

بچه های دبستانی دو تا سه بار در هفته شدیداً درگیر هستند و دختران معمولاً در کلاس های باله، رقص و پیانو شرکت می کنند و پسرها معمولاً بیس بال یا کاراته کار می کنند. هم دختران، هم پسران در کلاس های انگلیسی، خطاطی، حساب یا شنا شرکت می کنند.
یکی از بزرگترین تراژدی های سیستم آموزشی ژاپن این واقعیت است که بچه ها و نوجوانان همیشه در حال درس خواندن هستند و زمان کمی برای تفریح دارند. وقت استراحت آنها بسیار کم بوده و می بایست بعد از مدرسه به سرعت برای کلاس های فوق برنامه خوب آماده شوند.

زندگی در دوران دبیرستان

دبیرستان در ژاپن تعطیلات تابستانی کوتاه تر اما تعطیلات زمستانی بلندتری نسبت به امریکا دارد. در یک روز مدرسه، دانش آموزان ژاپنی به طور متوسط از 8:30 صبح تا 4 بعدازظهر در مدرسه حاضر می شوند و برحسب مدرسه ای که می روند، 2 تا 6 ساعت تکلیف در منزل دارند.
خیلی از آنها در کلاس های فوق العاده عصر شرکت می کنند و در تعطیلات آخر هفته شدیداً سرگرم فعالیت های ورزشی هستند.
دبیرستان های در ژاپن رتبه بندی شده اند و دانش آموزان هر دبیرستان با یونیفرم هایشان شناخته می شوند. آنهایی که به دبیرستان های رتبه پایین می روند کاملاً مشخص هستند و معمولاً پیشرفت در زندگی آینده برای آنها سخت تر خواهد بود.
تحقیقات نشان داده است که دانش آموزان دبیرستانی بیشتر از کار در می روند. در یک آمارگیری مشخص شد که نیمی از سال آخری های دبیرستان کمتر از 2 ساعت خارج از مدرسه درس می خوانند و یکی از هر 5 نفر آنها اصلاً هیچ درسی در خانه نمی خواند.

بچه ها و نوجوانان ژاپنی و تلفن همراه

بر اساس آمار دولتی در سال 2008، 31 درصد از بچه های دبستانی همراه خود موبایل دارند. شرکت DoCoMo Mo یک خط تولید برای موبایل های مخصوص بچه های کوچک دارد که نرم افزار روی آنها از کتا ب های مصور تا برنامه های درسی برای کمک به یادگیری آنها در خود دارد.
در سال 2001، فقط 10 درصد از بچه های دبستانی و راهنمایی تلفن همراه داشتند اما تا سال 2008 این میزان به 60 درصد رسید و تقریباً نیمی از آنها از تلفن همراه خود برای فرستادن 20 ایمیل یا بیشتر در روز استفاده می کردند اما ندرتاً از آن برای حرف زدن بهره می بردند و 96 درصد از دانش آموزان دبیرستانی از تلفن همراه استفاده می کنند که زمان استفاده آنها برای پسرها به طور متوسط 92 دقیقه و دخترها 124 دقیقه بوده است.

دانش آموزان معمولاً زیر میز خود مشغول فرستادن ایمیل و اس ام اس یا حتی عکس گرفتن هستند. حتی در مدارسی که تلفن همراه ممنوع است، متوقف شدن کلاس درس بخاطر زنگ موبایل دانش آموزان کاملاً عادی است.
در تحقیقی که در سال 2004 انجام گرفت، 70 درصد از دانش آموزان گفتند که در کلاس از تلفن خود برای فرستادن اس ام اس یا حرف زدن استفاده کرده اند.
در ژانویه 2009، وزارت آموزش بیانیه ای برای ممنوعیت آوردن تلفن همراه توسط دانش آموزان به مدرسه صادر کرد. از آن زمان، بیش از 90 درصد از دبستان و دبیرستان های این قانون را داشتند. اعتراض به این بیانیه از طرف والدینی بود که دوست داشتند فرزندانشان برای ایمنی و امنیت موبایل خود را همراه داشته باشند.
براساس بیانیه وزارت آموزش، والدینی که بر این مسئله اصرار دارند، باید درخواست کتبی به مدرسه بفرستند.
در سال 2008، ژاپن قوانین جدیدی اعلام کرد که به موجب آن استفاده تلفن همراه در مدارس دولتی ممنوع بود که البته آنها می توانستند تلفن های خود را همراه داشته باشند اما نمی توانستند از آن استفاده کنند. بسیاری تصور می کردند که این قانون، قابل اجرا نیست. تحقیق که در ماه مارس 2004 انجام گرفت مشخص کرد که 70 درصد از دبیرستان ها به دانش آموزان اجازه می دهند تلفن همراه هایشان را با خود به مدرسه بیاورند. از اینها حدود 90 درصد خاموش بودن تلفن ها در کلاس های را الزامی قرار دادند.

دانش آموزان پراسترس ژاپنی

در تحقیقی که در سال 1996 در اوزاکا انجام گرفت مشخص شد که 80 درصد از دانش آموزان دبیرستانی احساس استرس دارند، 86 درصد به اندازه کافی نمی خوابند و 40 درصد در شب کمتر از 6 ساعت خواب دارند.
یک دانش آموز ژاپنی که تمام تعطیلات سال نو خود را به درس خواندن گذرانده بود می گوید:

«سخت درس خواندن باعث می شود گاهی احساس بدبختی کنم. اما در این زمان ها خودم را تشویق کرده و می گویم صبر کن و نتیجه اش را ببین.»

کودکان با نیازهای خاص و ناتوانی های یادگیری با بچه های دیگر در یک کلاس می نشینند اما در کلاس های دیگری که به نیازهای خاص آنها توجه اکید می شود نیر شرکت می کنند.

بچه های باهوش ژاپنی

در سال 1995، یک کودک 9 ساله ژاپنی در کنکور دانشگاه لویالا قبول شد. یک سال بعد، در سن 10 سالگی از آن دانشگاه فارغ التحصیل شد. این کودک می توانست از 8 ماهگی، تیتر های تلویزیون را بخواند و در یک سالگی می توانست از منو رستوران غذا سفارش دهد. مادرش از او خواسته بود که در مکان های عمومی صحبت نکند چون از خیره شدن مردم خسته شده بود. در سن 4 سالگی به او گفته شده بود که حافظه تصویری و IQ برابر با 200 دارد. او در حومه شیکاگو بزرگ شده بود و عاشق ریاضیات و موسیقی بود.
یک پسر 12 ساله ژاپنی دیگر نیز موفق شد در مسابقات جهانی ریاضی صاحب مقام برجسته شود. او وقتی در دوران دبستان بود، با پدر خود که پزشک بود، ریاضیات دوران راهنمایی و دبیرستان را می خواند.

پسر ژاپنی دیگری در 9 سالگی در دانشگاه شیکاگو پذیرفته شد و با بالاترین مقام در سن 12 سالگی از آنجا فارغ التحصیل شد و به اولین نفری بدل شد که از آن دانشگاه مدرک دکترا دریافت کرده بود.

منبع : مردمان


برچسب‌ها: مدارس ژاپن
[ جمعه 29 آذر1392 ] [ 11:32 قبل از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

معرفی کتاب

کتاب "آموزش قلب ها و اندیشه ها در مراکز پیش دبستانی و ابتدایی ژاپنی ها"



مترجم در مقدمه اي تلاش مي كند تا در سه صحنه متفاوت از زندگي كودكان و دانش آموزان ژاپني در مقاطع پيش دبستاني و ابتدايي، طلوع تدريجي اعتماد به نفس، شكوفايي، خلاقيت، رشد روح گروهي و تقسيم كار اجتماعي، نظافت و پاكيزگي و در پي آن ها، بهبود روحي و رواني را در رفتارهاي خانوادگي و اجتماعي فرزندان آن ديار نشان دهد.

اين كتاب، تلاش دارد تا در ابعاد مختلف و با نگرشي علمي، به پاسخ اين پرسش بپردازد و با تحليل چگونگي شكل گيري زمينه هاي ابتدايي نظام اموزشي ژاپن، به شناخت روح حاكم بر آن حركت ملي دست يابد.



برچسب‌ها: معرفی کتاب
[ دوشنبه 11 آذر1392 ] [ 8:33 قبل از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

معرفی کتاب


 

كتاب زبان و تفكر

كتاب زبان و تفكر    

نوشته: نيك لاند

ناشر: ترانه مشهد

ترجمه: مجتبي پردل[

شابک:9789645638977

تعداد صفحات: 204

كد كتاب در بخوان: 1126558

اطلاعات چاپ:  قطع رقعي/جلد شوميز - 1391

 

زبان و تفكر به عنوان دو توانايي ويژه بشر ، همواره مورد توجه بوده است. شناخت چگونگي ارتباط اين دو توانمندي و نقشي كه هر كدام در ديگري دارد (بويژه اهميت اين دو، در عملكردهاي اساسي انسان براي حل مساله و تصميم گيري)

براي كساني كه با تعليم و تربيت سر و كار دارند،ْ اهميت به سزايي دارد.


برچسب‌ها: معرفی کتاب
[ چهارشنبه 6 آذر1392 ] [ 10:9 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

تقلب های تربیتی


ضمیر بچه ها مانند یک لوح سفید و خالی است و می توان به سادگی بازتاب رفتار ما بزرگ ترها را در لوح پاک وجودشان دید. روان پزشکان کودک عقیده دارند آنچه والدین و اطرافیان نزدیک یک بچه انجام می دهند یا می گویند، می تواند تاثیر مستقیمی بر شکل گیری شخصیت او داشته باشد.



برچسب‌ها: موضوعات جدید در علوم تربیتی, سر نخ
ادامه مطلب
[ چهارشنبه 6 آذر1392 ] [ 10:8 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

دانلود سند چشم انداز 20 ساله


لینک فایل حجم فایل
20years.pdf138.007 KB


برچسب‌ها: سند چشم انداز
[ شنبه 2 آذر1392 ] [ 10:0 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

این بازی ها تقدیم به کودکان دوست داشتنی ایران عزیز








برچسب‌ها: کودکانه
[ جمعه 1 آذر1392 ] [ 10:6 قبل از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

ششمین همایش آموزش


اخبار همایش

فراخوان ارسال مقاله به همایش

ششمین همایش ملی آموزش در اردیبهشت ماه 1393 برگزار خواهد شد. ::


برچسب‌ها: کارگاه ها و همایش ها
[ جمعه 1 آذر1392 ] [ 9:52 قبل از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

لیست کارگاه های آموزشی آذر ماه پژوهشکده فرهنگ پژوهی دانشگاه علامه طباطبایی

[ جمعه 1 آذر1392 ] [ 9:41 قبل از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

متن کامل برنامه ارائه شده دکتر فانی در مجلس شورای اسلامی

  به گزارش خبرگزاری پانا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دولت، متن کامل برنامه ارائه شده دکتر علی اصغر فانی، وزیر  آموزش و پرورش در مجلس شورای اسلامی، به شرح زیر است:


برچسب‌ها: برنامه های وزارت آموزش و پرورش
ادامه مطلب
[ جمعه 1 آذر1392 ] [ 9:16 قبل از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

گزارش نشست علمي گروپ روش‌شناسي پژوهش

شنبه 11 آبان ماه 1392


سخنران:

دكتر ابراهيم طلايي


عنوان:

«تغییر را احساس کنیم!
اندازه گیری و تحلیلِ تغییر و تحول

در تعلیم و تربیت: مطالعات طولی در علوم تربیتی (چیستی، چرایی، چگونگی و چالش ها)»

استدلال اصلی سخنران در این جلسه این بود که تغییر و تحول در آموزش و پرورش را می بایست در قامت دانش آموز جستجو کرد نه در قامت اسناد و تغییرات ساختاری. آنچه تا کنون ظرف دو یا سه مرحله تحت عناوین تغییر بنیادین یا تحول بنیادی بعد از انقلاب رخ داده است را در قامت اسناد تحولی، تغییر ساختار نظام آموزشی همانند تغییر نظام متوسطه در دهه 70 و تغییر نظام آموزش ابتدایی در سال گذشته تحت عنوان 6-3-3 و یا تغییر در قامت ساختار اداری همچون افزودن یا کاستن معاونتی در مدرسه یا ستاد، و یا در نهایت در قامت تغییر کتب درسی می توان یافت. سخنران این چنین تغییراتی را تغییراتی صورتی در مقابل تغییرات سیرتی می نامد. علاوه بر این تغییرات کلان، سایر تغییرات که تحت عناوین طرح و برنامه های نوآوری در آموزش و پرورش ارائه و اجرا گردیده است هم از همین جنس اند همانند طرح هوشمند سازی، طرح سباح، طرح درس پژوهی. چانچه تغییر بخواهد در قامت دانش آموز نگریسته شود و به مرحله تغییر سیرتی در تعلیم و تربیت و خروجی های آن نگریسته شود، نیاز به روش های تتبع و تحقیق خاصی است. یکی از این روش ها که تغییرات را اندازه گیری، رصد و تحلیل در بافتار می کند، تحقیقات طولی هستند که با نگاه همه جانبه ای بیشتر محیط های یادگیری و فرصت های یادگیری دانش آموز را وارسی، اندازه گیری و در محاسبه وارد می کند و از آن طرف اثرش را بر ساحت های چندگانه رشدی کودک محاسبه، تحلیل و در بلند مدت پایش می کند.

 

مطالعات طولی با لحاظ همه ویژگی هایی که بر آنها مترتب است در کشور مان به ندرت و در تعلیم و تربیت تقریبا اصلا انجام نمی شود. این در حالی است که در عرصه بین الملل چنین پژوهش هایی سال های پیش آغاز گشته اند و هم اکنون قادرند تاثیرات نظام رسمی و غیر رسمی تربیت را حتی در بزرگسالی و کهنسالی واکاوی کنند.

در ادامه ایشان با معرفی یک پژوهش طولی که در انگلستان همکاری دارند (پیگیری رشد گروهی از دانش آموزان از 3 تا 18 سالگی) و دو پژوهش طولی که در کشور آغاز نموده اند، به معرفی این چنین تحقیقات و چگونگی و چالش های آن پرداختند.

 

در پایان سؤالاتی مطرح شد که برخی از آنها در زیر آمده است:

-          نتایج مطالعات طولی در عرصه تعلیم و تربیت برای قانع کردن چه کسانی است؟ سیاست‌گذاران یا والدین؟

-           مطالعات طولی فقط توصیف است یا به عرصه تبیین هم کشیده میشود؟

-          از نحوه نمونه گیری ها و چگونگی تبیین آیتم ها سؤال شد.

-          آیا در مطالعات طولی آیتم سیاست‌گذاری کلان که ممکن است سایر معادلات مانند خانواده، جامعه و معیارهای فردی و ... را در تحت تأثیر قرار دهد هم لحاظ میشود؟

 

در پاسخ چنین اشاره شد که نتایج این نوع مطالعات هم به سیاست‌گذاران و هم والدین عرضه می‌شود؛ چه در عرصه تصمیم‌گیری ها و سیاست‌گذاری‌ها و چه برای والدین نتایج این نوع تحقیقات مفید واقع می‌شود. چرا که در درجه نخست به بررسی این امر می پردازد که چه شد که این شد؟ خاستگاه تصمیم‌گیری‌ها، تحولات و چرایی آنها بررسی می‌شود. از این رو مطالعات طولی صرفاً به توصیف نمی‌پردازد بلکه به طور عمده به تبیین می‌پردازد. همچنین تصریح شد اگر چه مهم است که دانش آموز در چه دوره ای و در چه شرایطی به لحاظ وضعیت سیاسی کشور و ... متولد می شود اما چون هدف از انجام این نوع مطالعات رصد تغییرات در کلاس درس و دانش آموز است بنابراین تأثیر آیتم سیاست‌گذاری های کلان در سایر معادلات در این نوع تحقیق کمتر مورد توجه است.

 


برچسب‌ها: پایان نامه, موضوعات جدید در علوم تربیتی
[ جمعه 1 آذر1392 ] [ 9:4 قبل از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

اولین جلسه ی کارگروه تدوین شرح خدمات طرح توسعه کمی و کیفی نظام تعلیم و تربیت معلمین مبتنی بر فناوری

اولین جلسه ی کار گروه تدوین شرح خدمات طرح توسعه کمی و کیفی نظام تعلیم و تربیت معلمین، مبتنی بر فناوری اطلاعات، شنبه، 25/8/92، با حضور مسؤولین دانشگاه فرهنگیان و نمایندگان سازمان فناوری اطلاعات، برگزار شد.

در ابتدای این جلسه، دکتر مهرمحمدی، ضمن خیرمقدم به اعضای جلسه و اشاره به نشست مشترک دانشگاه فرهنگیان و سازمان فناوری اطلاعات، به بیان مطالبی پیرامون اهداف کلی این کارگروه پرداخته و اظهار امیدواری کرد: با همکاری این سازمان، دانشجویان دانشگاه فرهنگیان در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، با نگرش های تازه تعلیم و تربیت به روز شوند و نگاهی متفاوت از نگاه های سنتی در امر آموزش و تدریس در آنها ایجاد گردد.

وی افزود: به کارگیری IT در دانشگاه فرهنگیان، ابعاد بسیار گسترده ای دارد و افزایش سواد فناوری اطلاعات دانشجو معلمان (IT Literacy)که هدف اصلی این کارگروه می باشد موجب انتقال فرهنگ و دانش IT  از مبدأ "دانشگاه فرهنگیان" به کل بدنه نظام آموزش و پرورش کشور می گردد.

سرپرست دانشگاه فرهنگیان، افزایش شایستگی های دانشجو معلمان در حوزه IT را دارای ابعاد دانش و نگرش، محتوایی، روش و ابزار دانست و گفت: توسط معاونت آموزشی دانشگاه و با تلفیق در برنامه درسی دانشجو معلمین به عنوان یک صلاحیت عمومی قابل احصا می باشد.

وی، به چارچوب یونسکو در زمینه آموزش ICT به معلمان و لزوم تدوین چارچوب آموزشی با بهره گیری از تجارب پیشین در سطح جهان اشاره کرده و ابراز امیدواری کرد: دانشگاه فرهنگیان با استقبال از فرصت به وجود آمده در خلال این همکاری، بتواند نیروهایی را وارد بدنه آموزش و پرورش کشور کند که کانون توسعه IT در این زمینه باشند. در این راستا تشکیل گروه فناوری اطلاعات، به عنوان گروه پشتیبان در دانشگاه فرهنگیان با بهره گیری از نیروی انسانی صاحبنظر و متخصص در زمینه تعلیم و تربیت و فناوری اطلاعات و  برنامه ریزی کوتاه مدت و بلند مدت برای پوشش کلیه دانشجو معلمان فعلی و آینده از اولویت های اجرای کار می باشد.

مهندس محب علی، نماینده سازمان فناوری اطلاعات نیز، در ادامه به نهضت سواد دیجیتالی ( Digital literacy) و مشارکت وزارت فناوری اطلاعات در افزایش سطح سواد دیجیتالی خصوصاً در حوزه آموزش و پرورش اشاره نموده و در ادامه افزود: با نگاه فشاری (Push) و الزام مدارس در به کارگیری فناوری و تجهیز مدارس از دیدگاه سخت افزاری و نرم افزاری نمی توان به اثربخشی مطلوب دست یافت، چرا که در این دیدگاه معلم، به عنوان محور توسعه IT در نظام آموزش و پرورش نادیده گرفته می شود، با نگاه انگیزشی و پیشرانی (Pull) و محور قرار دادن معلم جهت تزریق این دیدگاه در بدنه آموزش و پرورش، می توان به خوبی به اهداف مورد نظر دست پیدا کرد.

وی، در ادامه با انتقاد از عدم اطلاع رسانی و تمرکز کم بر فرهنگ سازی پیرامون این حوزه در آموزش و پرورش، به ساخت هشت هزار LO آموزشی اشاره نمود که به علت عدم آگاهی رسانی مناسب به مدارس، استفاده از آن، در سطح مطلوب نبوده است.

در ادامه، سایر کارشناسان و صاحب نظران حاضر در جلسه، به بحث و تبادل نظر درباره اهداف و نقشه راه کارگروه برای نیل به مقصد مورد نظر پرداختند.

اهم مباحث طرح شده به شرح ذیل می باشد:

- استفاده از فرصت شبکه ملی رشد برای در دسترس قرار دادن محتوا های تولید شده، افزایش مشارکت دانشجو معلمان در این شبکه، شخصی سازی امکانات شبکه برای دانش آموزان و تعریف کلاس های ترکیبی (Blended)، تکمیل محتوا  و پایش میزان مؤثر بودن محتوا توسط ابزارهایی مانند کارنامه، نظر سنجی و ...

- تدوین استراتژی کارگروه با نگاه موج سوم که شخصی سازی و تلفیق برنامه های آموزشی IT با سایر برنامه های زندگی کاربران را در رأس قرار می دهد و اینکه در اجرای پروژه   مدل سازی مفهومی مناسب و ایجاد تعهد در زمینه تولید و انتقال دانش، دانشجو معلمان در رأس دیده شود.

- استفاده از مطالعات تطبیقی در زمینه مقایسه آموزش و پروش کشورهای مختلف در زمینه کاربست IT به طوری که یکی از اجزای زندگی کاربران گردد و شایستگی IT با سایر شایستگی های آنها در تعامل باشد. "تدوین نقشه راه کارگروه به منظور کاربست تکنولوژی در زندگی دانشجو معلمان و  مدل سازی در این زمینه و حرکت در مسیر مدل ارائه شده".

- اشاره به عدم آشنایی  معلمان به زبان انگلیسی و در نتیجه بی بهره ماندن از محتوای آموزشی تولید شده در سطح سایر کشورها و در دستور کار قراردادن آموزش زبان انگلیسی در اهداف کار کارگروه مذکور.

-  ایجاد پست های مرتبط با IT در پردیس های دانشگاه و ارائه آموزش های ابزاری و تکنیکی لازم در راستای توانمند سازی کارکنان مربوطه برای به کارگیری و توسعه ی مراکز هوشمند.

- ایجاد نگرش سیستمی در ارائه آموزش ها به دانشجو معلمان و درگیر نمودن سایر ارگان های آموزش و پرورش در زمینه کاربست آموزش ها در زندگی حرفه ای معلمان و تخصصی سازی محتوای آموزشی بر مبنای رشته تحصیلی گروه های مختلف تحصیلی.

- لحاظ کردن دوره های  آموزشی گذرانده شده و شایستگی های فنی اخذ شده در شیوه نامه های ارتقاء معلمان و فرهنگیان.

- استفاده از ظرفیت های گروه های تولید محتوا در ادارات کل آموزش و پرورش استان ها.

- استفاده از نتایج تحقیق و پژوهش های انجام شده در زمینه افزایش اثر گذاری و مقبولیت معلمان و ارتباط این مقوله با سطح بهکارگیری فناوری اطلاعات و ارتباطات در زندگی معلمان و والدین، تأکید بر افزایش مقبولیت معلمان نزد دانش آموزان و  برنامه ریزی در راستای  افزایش شأن و منزلت اجتماعی معلمان با بهره گیری از تکنولوژی و فناوری اطلاعات.

شایان ذکراست، تشکیل گروه فناوری اطلاعات در دانشگاه فرهنگیان و تدوین چارچوب اصلی افزایش سواد فناوری اطلاعات دانشجو معلمان این دانشگاه، از مصوبات اولین جلسه ی  کارگروه تدوین شرح خدمات طرح توسعه کمی و کیفی نظام تعلیم و تربیت معلمین مبتنی بر فناوری اطلاعات بود.


برچسب‌ها: دانشگاه فرهنگیان, موضوعات جدید در علوم تربیتی
[ جمعه 1 آذر1392 ] [ 8:58 قبل از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

بازنگری در نقش معلمان در دنیای شبکه ای


در کنفرانس "یادگیری و ذهن " که در روز شنبه ۲۵ آبان  در بوستون برگزار شد ُ یکی از سخنرانان کلیدی آقای مارک پرینسکی كه مبدع واژه  Digital immigrant  و  ِ Digital native   ،  مهاجر  و شهروند ديجيتالي   در سال 2001 است ،    در خصوص  تغيير ماهيت نقش معلمان در جهان شبكه ها ، به سخنراني پرداخت.  وي معتقد است با توجه به  عصر فناوري و دانش ، معلمان امروزه بايد ارائه گر آن چيزي باشند كه فاوا و نرم افزارهاي مناسب آموزشي از ارائه آن ناتوانند، مانند ، انگيزه ، احترام ، همدلي ، احساس . وي  در اين سخنراني واژه "futurecation" كه تركيبي از دو واژه آينده و تعليم و تربيت است را عنوان نمود.

 جهت مطالعه  مطالب طرح شده در اين سخنراني از لينك ذيل مي توانيد بهره بگيرد؛

http://blogs.edweek.org/teachers/teaching_now/2013/11/rethinking_teacher_roles_a_new_networked_world.html



برچسب‌ها: موضوعات جدید در علوم تربیتی
[ جمعه 1 آذر1392 ] [ 8:42 قبل از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!


[ پنجشنبه 30 آبان1392 ] [ 8:18 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

معرفی کتاب



ديدگاههاي نو در برنامه‌ريزي آموزشي

New Perspectives in Educational Planning

نويسنده : دكتر فريده مشايخ
چاپ : دوازدهم ، 1391 تعداد صفحه : 184 ص
: شابک
964-459-471-1
قيمت : 35000 ريال
شرح :

اين كتاب براي دانشجويان رشته علوم تربيتي در مقطع كارشناسي ارشد به عنوان منبع اصلي درس «اصول برنامه‌ريزي آموزشي» به ارزش 3 واحد تدوين شده است

: فهرست

پيشگفتار
بخش اول: چالشهاي نو در برنامه‌ريزي آموزشي
    فصل اول: تحليلهاي بخش آموزش و توسعه منابع انساني
    فصل دوم: گسترش آموزش و نقش پژوهشهاي آموزشي در سياست‌گذاري و تصميم‌گيري
    فصل سوم: برنامه‌ريزي براي توسعه انساني
    فصل چهارم: برنامه‌ريزي كيفيت آموزش و سطوح تصميم‌گيري
    فصل پنجم: نظام اطلاعاتي مديريت كارآيي محور
    فصل ششم: برنامه‌ريزي استراتژيك درنظام آموزشي
بخش دوم: برنامه‌ريزي توسعه آموزشي در مقياس كلان
    فصل هفتم: تصويرگري (آنچه مي‌تواند باشد): وضعيت مطلوب
    فصل هشتم: تصويرگري (آنچه هست): وضعيت موجود
    فصل نهم: نيازسنجي
    فصل دهم: هدفهاي آموزشي: نتايج يا مقصد
    فصل يازدهم: نشانگرهاي آموزشي
بخش سوم: برنامه‌ريزي توسعه آموزش در مقياس خرد
    فصل دوازدهم: دگرگوني در عرضه و تقاضا براي آموزش
    فصل سيزدهم: دگرگوني در برنامه‌ريزي و مديريت مدارس: مديريت مدرسه‌محور
    فصل چهاردهم: برنامه‌ريزي محل استقرار مدارس: نقشه مدارس
    فصل پانزدهم: برنامه‌ريزي براي پيشگيري از شكست دانش‌آموزان در مدرسه
منابع



.


برچسب‌ها: معرفی کتاب های علوم تربيتي
[ شنبه 18 آبان1392 ] [ 8:15 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

جنینی در دل کوه (عکس)

[ سه شنبه 14 آبان1392 ] [ 6:3 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

خلاقیت روی کاغذ!(عکس)

[ سه شنبه 14 آبان1392 ] [ 6:3 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

فرصت‏ ها، چالش ها و مشکلات استفاده از فن‏ آوری‏های آموزشی

مقدمه

    با آغاز هزاره سوم جهاني و ورود به عصر دانايي قرارگرفته‏ ‏ايم. زماني كه با پيشرفت روزافزون فن‏ آوري اطلاعات و ارتباطات انقلابي عظيم در جهت متحول كردن، روشها، ارتباطات، همكاري، سرعت فكر كردن، شناسايي و بهره برداري، بكارگيري و ماهيت منابع  مخصوصاً دانش بوجود آمده است .فناوري هاي جديد ارتباطات و اطلاعات، دنيايي را که در آن زندگي مي‏کنيم و روش هاي يادگيري چگونه زيستن را تغيير داده‏اند. پیش بینی می شود در آينده‌ي نزديك بيش از 80% امور زندگي بشر به طور مستقيم يا غيرمستقيم به فناوري اطلاعات وابسته خواهد بود و توسعه‌ي فناوري اطلاعات در آموزش و همكاري جهاني نيز نقش ارزنده‌اي خواهد يافت. بنابراين، الزامات زندگي آينده‌ي بشر اقتضا دارد تا محصولات نظام آموزشي آن با فن آوري جديد آشنا شوند و اگر قرار باشد گامي فراتر از آشنايي برداشته شود، مي‌بايست فرصت‌هاي كافي براي تمرين و مهارت‌اندوزي را دراختيار دانش‌آموزان قرار دهد. در سال‌هاي اخير فن‏آوري های نوین آموزشی نقش نسبتا خوبی در بهبود عملكرد مدارس ايفا كرده است. اما به رغم صرف هزينه‌ زیاد سخت افزاری و نرم افزاری هنوز این فن ‏آوري‏ ها جايگاه اصلی خود را در كلاس‌هاي درس پيدا نكرده است‌، که باید دلایل آن مورد بررسی و دقت نظر صاحب نظران و متخصصین علوم تربیتی قرار گیرد.

      یکي از راه هاي پرورش خلاقيت و رشد و شکوفايي استعدادهاي دانش آموزان، انجام فعاليت هاي آزمايشگاهي و ارائه مطالب درسي به شکل عملي در فضاي آزمايشگاه است و اين امر علاوه بر آن که موجب تثبيت يادگيري مي شود، علاقه مندي و برانگيخته شدن حس تحقيق و پژوهش را در دانش آموزان در پي خواهد داشت. مجهز بودن مدارس به امکانات و آزمايشگاه و برخورداري از فضاي مناسب، شرايط حضور دانش آموزان را براي کسب تجربه فراهم مي کند و با تنوع بخشيدن به امور آموزشي و درگير کردن آن ها با مطالب درسي به رشد دانش علمي کمک مي کند.

      با توجه به نیاز مبرم مدارس به استفاده از فن‏ آوری‏های نوین آموزشی و فعالیتهای آزمایشگاهی از سال تحصیلی 90-89  پست معاون فناوری آموزشی به وجود آمد. که باعث امیدواری های زیادی برای تسریع در روند استفاده از فناوری‏های آموزشی در مدارس شد. اما لازم است زیرساخت های لازم برای موفقیت احراز کنندگان این پست ایجاد شود.

در اینجا  باتوجه به اهمیت استفاده از فناوری‏های آموزشی و فعالیتهای آزمایشگاهی مسئله را در چند بعد به طور خلاصه وتیتروار بررسی میکنیم.

الف) مزایای استفاده از فناوری‏های آموزشی

ب) چالش ها، موانع و مشکلات استفاده از فناوری‏های آموزشی      

ج) توصيه ها و راهكارها در زمینه استفاده بهینه از فناوری‏های آموزشی

د) توصيه ها و راهكارها در زمینه استفاده بهینه از آزمایشگاه های مدارس

 

الف) مزایای استفاده از فناوری‏های آموزشی  

1- فناوری‏های آموزشی انگيزه دانش‏آموزان‏ را براي مشارکت در فعاليت‏های آموزشی بالا مي‏‏برند.

2- فناوری‏های آموزشی به معلمان کمک مي‏‏کنند تا در قالبهاي جديد به دانش‏آموزان‏ آموزش دهند.

3- فناوری‏های آموزشی نقش معلم را از سخنران و محوريت کلاس درس، به نقش تسهيل کننده يادگيري تغيير مي‏‏دهند. آن‏ها کلاس‏هاي ‏درس دانش‏آموز محور را به وجود مي‏آورند.

4- فناوری‏های آموزشی سواد دانش‏آموزان‏ را افزايش مي‏‏دهند و آن‏ها را براي مهارت‏هاي ‏ارتباطي فناوری محور که در محيط کار امروز و فردا مورد نياز است، آماده مي‏‏سازند.

5- فناوری‏های آموزشی مهارت‏هاي ‏همکاري را در بين دانش‏آموزان‏ ايجاد مي‏‏کنند.

6- فناوری‏های آموزشی دلايلي واقعي براي خواندن و نوشتن و اصلاح ارتباط ايجاد مي‏‏کنند.

7- فناوری‏های آموزشی فراگیران‏ را وادار مي‏‏سازند منابع را تجزيه و تحليل کنند و با روش‏هاي ‏جديد فکر کنند.

8- فناوری‏های آموزشی دانش آموزان را از حالت ذهني خارج کرده ، يادگيري را ملموس و عيني مي کنند.       

9- فناوری‏های آموزشی موجب برانگيختن حس کنجکاوي و تفکر خلاق مي شود .

10- فناوری‏های آموزشی  اثر خستگي جسمي و ذهني دانش آموزان را کاهش مي دهند .

11- فناوری‏های آموزشی توانايي انديشيدن و استدلال را در دانش آموزان افزايش مي دهند .

12- فناوری‏های آموزشی موجب تنوع آموزشي مي شوند .

13- فناوری‏های آموزشی مجموعه اي از منابع و روش‏ها را که اکثر دانش‏آموزان‏ به واسطه آن‏ها  به بهترين نحو ياد مي‏‏گیرند، به کار مي‏‏گيرند.

14- فناوری‏های آموزشی به معلمان اجازه مي‏‏دهند که سبک‏هاي ‏متفا‏وت يادگيري و هوش را در کلاس بشناسند.

15- فناوری‏های آموزشی دسترسي به منابع اطلاعاتي  و تجارب بين المللي را آسان می کنند.

16- فناوری‏های آموزشی امکان بازآموزي معلمان و افزايش مهارت شغل و دانش آنان را افزایش می دهند.

 

 

ب) چالش ها، موانع و مشکلات استفاده از فناوری‏های آموزشی

   

1- کمبود نيروي انساني متخصص در اجرای نرم افزاری و سخت افزاری فناوری‏های آموزشی در مدارس            

2-  افزايش هزينه هاي آموزشي در کوتاه مدت

3- فقدان برنامه هاي راهبردي و اعمال سليقه هاي فردي در بکارگیری فناوری‏های آموزشی (نگاه سخت افزاري به توسعه فناوري تهديدي جدي است )

4- همراه نبودن معلمان با فناوری‏های آموزشی (چون اغلب معلمان آمادگي كافي براي بهره مندي از فن‏آوري آموزشی نوین را ندارند كه اين عدم آمادگي به نوعي مقاومت در برابر تغيير و نوآوري تبديل می شود.)

5- در دانشگاه هاي كشور، در زمينه تخصص‏هاي مرتبط با كاربرد فناوري اطلاعات و ارتباطات در آموزش بويژه تهيه محتواي آموزشي مناسب و نرم افزارهاي لازم، فعاليت آموزشي قابل توجهي صورت نمي گيرد.

6- ناكارآمدي شبكه و تجهيزات مخابراتي كشور در تامين ارتباط آسان، ارزان و مطمئن برای استفاده از فناوری آموزشی

7- فقدان قوانين مناسب براي دفاع از حقوق مادي و معنوي پديد آورندگان نرم افزارهاي آموزشي

8- نامناسب بودن ساختار فیزیکی اکثر مدارس برای اجرای پروژه های فناوری آموزشی

 

9- عدم تامين اعتبارات و منابع مالي برای توسعه فناوری‏های آموزشی در مدارس (بودجه کافی براي تجهيز مدارس و استقرار شبكه هاي داخلي، طراحي، تدوين و توليد محتواي برنامه ها و نرم افزارهاي لازم مي باشد.)

10- عدم حمايت کافي از بخش خصوصي به عنوان سربازان اصلي توسعه فناوری آموزشی در کشور

11- نبود فضای آزمایشگاهی مناسب و استاندارد با ایمنی کامل در مدارس.

12- عدم تجهیز آزمایشگاه های مدارس از نظر مواد و ابزارهای آزمایشگاهی

13-  نبود متصدی مجرب و متخصص در زمینه ی انجام کارها و فعالیت های آزمایشگاهی در مدارس در هر یک از دروس علوم پایه

14- در اختیار نبودن بودجه آزمایشگاهی زیر نظر مدیران شهرستان ، و خرید کیت های تکراری در هر سال بدون توجه به نیاز های واقعی مدارس

16- عدم تجهیز آزمایشگاه به رایانه و شبکه اینترنت و نرم افزارهای آزمایشگاه مجازی      

 

 

ج) توصيه ها و راهكارهادر زمینه استفاده بهینه از فناوری‏های آموزشی

1- تهيه سخت افزارهای لازم و پیش بینی اقدامات لازم برای نگهداري و مراقبت از آنها در مدارس (در غير اين صورت مدارس گورستان عظيم ديجيتالي خواهند شد.)

2- تهيه نرم افزارهاي مناسب و طراحي برنامه هاي راهبردي و پيگيري راه اندازي سايت رایانه مدارس .

3- آموزش و توجيه معلمان، مخصوصا معاونین فناوری آموزشی به شيوه بنيادي و اصولي در اولين قدم ها.

4- پيگيري و بازرسی های مستمر مسئولان و کارشناسان جهت توسعه فناوری‏های آموزشی در مدارس

6- محتواي درس و شيوه هاي اجرا و ارزشيابي طوري باشد كه با استفاده از رايانه ها همخوان باشند و يادگيري مهارت ها در ارزشيابي و زندگي فراگير، محسوس باشد.

7- در مدارس بايد آموزش استفاده از رايانه زير نظر افراد مجرب و متخصص در اولويت هاي اوليه قرار گيرد.

8- دبيران و دانش آموزان بايد به توليد علم و محتواي الكترونيكي تشويق شوند.  


 

د) توصيه ها و راهكارها در زمینه استفاده بهینه از آزمایشگاه های مدارس

 

1-  در نظر گرفتن واحد درس آزمایشگاه برای هر یک از دروس زیست شناسی ، شیمی و فیزیک به طور مجزا..

2-  تخصیص یک فضای مطلوب با ایمنی کامل و با شرایط استاندارد برای فضا و محیط آزمایشگاه در مدارس.

3- در نظر گرفتن فضای آزمایشگاه در طبقه همکف مدارس بر اساس استانداردهای مطلوب در هنگام ساخت مدارس جدید توسط سازمان نوسازی مدارس کشور.

4- در نظر گرفتن متصدی مجرب و متخصص و آشنا به فعالیت های آزمایشگاهی در دروس مختلف به صورت مجزا.

5- اولویت قرار دادن کارهای آزمایشگاهی توسط مدیران مدارس و ایجاد انگیزه برای دانش‏آموزان از طریق برگزاری مسابقات آزمایشگاهی.

6- ارائه‏ی دوره های ضمن خدمت با عنوان (( مهارت های آزمایشگاهی )) برای هر یک از دروس علوم پایه به صورت جداگانه.

7- تجهیز کامل آزمایشگاه ها با مواد و ابزار های آزمایشگاهی مرتبط با کتب درسی.

 

پیشنهادها به وزارت آموزش و پرورش

1- سرمایه گذاری لازم برای توسعه و تولید محتوای الکترونیک با کیفیت مناسب، با رعایت استانداردها و اصول فنی و آموزشی، برای کلیه دروس و موضوعات درسی در کلیه مقاطع تحصیلی انجام پذیرد.

2- کلاس‏ها‏ی آموزش ضمن خدمت و کارگاه‏های آموزشی، جهت کار با رایانه و استفاده از فن‏آوری‏های آموزشی برای معلمان همه مقاطع تحصیلی، مخصوصا معاونین فناوری آموزشی گذاشته شود.

3- تشویق و حمایت از معلمانی که از فناوری‏های آموزشی در تدریس خود استفاده می‏کنند و یا خود محتوای الکترونیک و چند‏‏رسانه‏ای آموزشی تولید می‏کنند.

4- تنظیم سرفصل‏ها‏ی دروس دانشجویان رشته‏ها‏ی دبیری و تربیت معلم در رشته‏ها‏ی مختلف به گونه‏ای که معلمین آینده دارای دانش رایانه‏ای بالا و مسلط به ساخت و تولید محتوای الکترونیکی برای تدریس خود باشند.

5- انجام تحقیقات لازم از جانب پژوهشگران در باره‏ی علل پافشاری بیشتر معلمان به روش تدریس سنتی و استفاده کمتر از روشهای نوین آموزشی در تدریس .

6- جدا سازی پست متصدی آزمایشگاه از پست معاونت فناوری آموزشی مدارس به علت تخصصی بودن کار در آزمایشگاه و کارهای رایانه‏ای و فناوری‏های آموزشی. 


بحث و نتیجه گیری                                                                                         .                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              .    یکی از دلایل استفاده از فناوری‏های نوین آموزشی در فرآیند تدریس، نقش حواس در یادگیری است. تحقیقات نشان داده است که قسمت اعظم یادگیری انسان که 87 درصد می‏باشد حاصل دو حس بینایی و شنوایی است. و چون در فناوری‏های نوین آموزشی از هر دو حس بینایی و شنوایی تواما استفاده می شود؛ یادگیری عمیق‏تری در دانش آموزان انجام می پذیرد. محققان علوم تربیتی بر این نکته تاکید دارند که افراد هر چقدر خود در امر یادگیری درگیر باشند بهتر می‏آموزند و هر چقدر حواس یادگیرنده درکسب اطلاعات به کارگرفته شود، یعنی کل فرد درگیر باشد میزان یادگیری نیز افزایش می‏یابد؛ بنابراین فناوری‏های نوین آموزشی تجارب صحیح و تعاملی چند حسی در اختیار یادگیرندگان قرار می‏دهند و به بهبود کیفیت و جذابیت آموزش کمک می کنند.

      از طرف دیگر تحقیقات نشان داده است که فناوری‏های آموزشی به تنهایی نمی‏توانند باعث پیشرفت یادگیری دانش آموزان شوند. بلکه در کنار این فناوری‏ها نباید از نقش معلمان در استفاده صحیح و اصولی از این فن‏آوری‏ها گذشت.  بنا بر این با توجه به مزاياي فراوان آموزش از طریق فناوری‏های آموزشی و قابليت هاي ويژه آن در آموزش دروس مختلف، در صورت مطلوب­ بودن شرايط از نظر زمان و مكان و وجود وسايل كمك آموزشي و نرم افزارهای لازم به نظر مي‏رسد استفاده از فناوری‏های نوین آموزشی در برنامه‏هاي جاري آموزشي مدارس به طوري كه آموزش متداول به شكل تلفيقي از آموزش سنتي و فناوری‏های آموزشی ارائه شود، مي‏تواند تاثیر به سزایی در پیشرفت تحصیلی دانش‏آموزان داشته باشد.    

 

    سخن پایانی 

     درپایان امیدواریم با برنامه ریزی صحیح و همکاری همه مسئولین و دستگاه‏های ذیربط وتلاش مضاعف همه مدیران و معلمان شاهد استفاده هر چه بیشتر و صحیح‏تر از فناوری‏های نوین آموزشی در مدارس باشیم.

              خدایا چنان کن سرانجام کار                        توخشنود باشی و ما رستگار

پایان


برچسب‌ها: مقالات علوم تربیتی
[ چهارشنبه 8 آبان1392 ] [ 8:33 قبل از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

تعلیم و تربیت دینی


Primary Curriculum

تعلیم و تربیت دینی
 
"تعلیم و تربیت دارای ماهیتی دینی است." آلفرد نورث وایتهد
"ما آسمان بالای سرمان را داریم و عادت داریم به پشت خوابیده و به آسمان خیره شویم و از این بحث کنیم که آیا آسمان را کسی بوجود آورده است یا اینکه تصادفی ساخته شده است." مارک تواین
 
مقدمه:
تقریبا تمامی جوامع در سرتاسر تاریخ درکی دینی از جهان داشته اند. دین شکل دهنده جهانی است که ما در آن زندگی می کنیم و تا به امروزه ادامه داشته است. تا جایی که ما از خودمان به عنوان یک جامعه پیشرفته جهانی آگاه هستیم، ما با قلمروی وسیعی از چشم اندازهای دینی در جهان مواجه هستیم. برای میلیونها نفر دین بخش بنیادین تجربه بشری و نیرویی معنا بخش برای هدایت زندگی انسانها است. برای دیگران نیز دین فاقد ویژگی لازم برای وجه برتر زندگی آنهاست اما این افراد نیز در جوامعی زندگی می کنند که دارای قوانین، گاهشمار و فرهنگی است که بر اساس سنت مذهبی شکل گرفته است. در این حالت آن دسته از کسانی که در مناسک صوری مذهبی شرکت نمی کنند با اینحال درکی معنوی از تجربه آدمی را به رسمیت شناخته و در رسوم عصر جدید رشد یافته اند که به جستجوی آدمی برای تعالی اذعان دارند.
در یک چنین زمینه ای به نظر ضروری است که کودکان بزرگ شده در جهان امروز با نیازهای متنوع و پیچیده مذهبی نوع بشر آشنا شوند. بسیاری از کودکانی که ما به آنها درس میدهیم متعلق به جوامع مذهبی هستند و برخی دیگر نه. اما تمامی کودکان درگیر فرایند تعمق در باب زندگی سرمدی و جاودان می شوند. لذا تعلیم و تربیت دینی (تعلیم و تربیت دینی) به آنها در سیر شخصی زندگیشان کمک میرساند. تعلیم و تربیت دینی به کودکان فرصت تامل درباب عقاید، ارزشها و سبک زندگیشان را میدهد و در عین حال شروع به کاوش عقاید، ارزشها و شیوه زندگی دیگران میکند.
تعلیم و تربیت دینی نباید با پرورش دینی خلط شود. کودکان در حیطه خانواده ها و جوامع عقاید و رویه های سنت زندگیشان را فرا می گیرند. آنها به دنبال کردن مسیر خانواده و پذیرفتن سنت ترغیب می شوند. این کودکان با داستانها، سنت ها، و شیوه زندگی جامعه مذهبی که متعلق به آن هستند آشنا می شوند. چنین پرورشی حافظ خانواده و جامعه است که البته این بخشی از اهداف تعلیم و تربیت دینی در مدارس دارای تربیت مذهبی نیست. تعلیم و تربیت دینی به دنبال تغییر موضع کودکان در یک سنت دینی نیست. در عوض این فرصت را برای کودکان فراهم میاورد تا درباره مذاهب جهان به گونه ای که می تواند باعث غنای زندگی آنها شود بیاموزند.
 
جایگاه تعلیم و تربیت دینی در برنامه درسی
شناخت و درک:
یکی از اهداف اصلی تعلیم و تربیت دینی برای کودکان رشد شناخت و درک مذهبی آنهاست. آنها شروع به درک آنچه که دین خوانده میشود می کنند و به کندوکاو درباره برخی از سنت های اصلی مذهبی جهان می پردازند. یکی از این سنت ها می تواند همان سنت خود آنها باشد اما حتی کودکانی که به یک سنت مذهبی خاص تعلق دارند شروع به رشد درک خود از عالم، جایگاه خود در جهان و چگونگی ارتباط آن ها با دیگران و محیط های دیگر می کنند. با تعلیم و تربیت دینی کودکان شروع به تعمق در خصوص پرسش هایی می کنند که از علایق دائمی آدمی هستند و می توانند به کندوکاو درباره شباهت ها و تفاوت های میان پاسخهای جوامع گوناگون به این چنین پرسش هایی بپردازند.
 
مهارت ها:
تعلیم و تربیت دینی درباره انتقال شناخت های مجزا نیست. یک بخش مهم از این فرایند پیشرفت مهارتهایی است که با آن کودک میتواند از عهده چنین شناختی برآید. تعلیم و تربیت دینی به پیشرفت مهارت های تفکر و تامل انتقادی کمک میکند. تعلیم و تربیت دینی کودک را قادر به قضاوتهای آگاهانه درباره جهان و عالم اطرافش و بحث از اهمیت و گوش فرادادن و پاسخگویی به عقاید دیگران میسازد.
 
مفاهیم:
دین اساسا یک فعالیت بزرگسالانه است و تعلیم و تربیت دینی کودکان را قادر به درک مفاهیم انتزاعی درون دین میکند. با این هدف، از راه تعلیم و تربیت دینی، کودک شروع به رشد سواد مذهبی خود میکند. آنها شروع به درک فرهنگ لغت و دستور زبان دین میکنند به گونه ای که قادر به اظهار صریح اندیشه های خود و گفتگو با دیگران باشند. یکی از بهترین شیوه های تحقیق درباره مفاهیم مذهبی با نوجوانان، سعی در ارتباط برقرار کردن با شناخت و درک پیشین آنها می باشد. برای نمونه بررسی آشتی میان مسیحیان می تواند با بحث از تاسف یا آمرزش شروع شود که در آن کودکان تجارب زندگیشان را به اشتراک میگذارند. راه دیگر استفاده از ادبیات کودکان برای بوجود آوردن بحث مرتبط با مفاهیم مذهبی خاص است. داستان ((داگر شرلی هاگز)) حاوی موضوعاتی است که با مفاهیمی مانند شکست، قربانی و پدیده های خاص در ارتباط است.
 
نگرش ها:
وظیفه دیگر تعلیم و تربیت دینی رشد گرایشهای مثبت در خصوص خود، دیگران و جهان اطرافمان است. تعلیم و تربیت دینی دربردارنده بررسی ارزشها و چگونگی پاگرفتن آنها و چگونگی تاثیر آنها  بر زندگی روزمره ما است. تعلیم و تربیت دینی تلاشی اخلاقی است که در آن کودکان شروع به بررسی روابط و مسئولیتهای آنها با دیگران میکنند. به این نحو تعلیم و تربیت دینی سهم مهمی در تعلیم و تربیت معنوی، اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی (SMSC) و تعلیم و تربیت شخصی، اجتماعی و بهداشتی (PSHE) و شهروندی کودکان ایفا میکند.
 
برنامه ریزی:
هنگام برنامه ریزی برای تعلیم و تربیت دینی، یکی از نخستین ملاحظات این است که کدام ادیان مسلط هستند؟ برخی از مدارس دینی ترجیح میدهند که تنها سنتهای خود را آموزش دهند. در انگلستان و ولز، اکثریت مدارس مایل به پیروی از برنامه درسی هستند که مورد حمایت مقامات محلی است که دارای محتوایی چند مذهبی است. این امری(البته[1]) مورد قبول است که تلاش برای گنجاندن ادیان متعدد در یک محل موجب سردرگمی کودکان میشود. به همین خاطر مطالعه ژرف دو یا سه سنت به بررسی سریع سنن بیشتر ترجیح دارد. بسیاری از مدارس با بررسی ادیانی که در مدارس یا انجمن محلی ارائه می شود شروع می کنند. کاملا مشخص است اگر مدارس خودشان را به عنوان بخشی از یک اجتماع جهانی به در نظر بگیرند، امکانات بیشتری  در به روی آنها می گشاید.
از این نظر بسیاری از مدارس طراحی بلند مدتی برای تعلیم و تربیت دینی بر حسب سن و توانایی کودکان انجام میدهند. برخی دارای یک رویکرد کلی هستند که مطابق آن موضوعات به گروه های سنی مختلف  اختصاص دارد. مدارس بنابراین می توانند به بررسی سنت ها به یکی از این سه شیوه بپردازند. آنها می توانند هر زمان بر روی یک دین تمرکز کنند و به نحو عمیق به مطالعه آن بپردازند. نحوه دیگر اینکه آنها می توانند از یک رویکرد موضوع محور برای بررسی خصوصیات مشترک میان سنن متعدد بهره ببرند، برای نمونه عبادت، مراسم مذهبی و از این قبیل. رویکرد دیگر میان درسی است که در آن رویکرد تعلیم و تربیت دینی به سایر حوزه ها بسط یافته یا تعلیم و تربیت دینی را به موضوع خاصی مانند مکانهای خاص مبتنی نماید. این رویکرد زمانی معنادار خواهد بود که برنامه ریزی طولانی مدت بازتاب گاهشمار مذهبی باشد به گونه ای که آیین های مذهبی را بتوان همان زمان که جامعه مذهبی آنها را جشن می گیرد مورد مطالعه قرار داد. برنامه ریزی بلند مدت باید نشانگر پیشرفت باشد یعنی موضوعات ارائه شده در سالیان گذشته در مدارس را مورد بازنگری قرار دهد.
ابعاد مورد بررسی دین باید مطابق با سن و توانایی های کودکان باشد. این خصوصیات شامل وجوه عملی از قبیل متون مقدس، جشن های مذهبی، آداب غذا خوردن، سبک زندگی و از این قبیل است،اما هم چنین باید دربردارنده مطالعه عقایدی باشد که زیربنای چنین اعمالی قرار دارد، برای نمونه، درک ماهیت خداوند، موضوعات اخلاقی و عقیده به زندگی پس از مرگ. یک راهنمای مفید برای بررسی،تجربه ی کودکان به عنوان کسانی است که برایشان برنامه ریزی میشود. اگر آنها در هر سنت مذهبی بار آمده باشند از آن سنت چه تجربه ای می توانند بدست آورده باشند؟ با چه داستانهایی ممکن است آشنا شده باشند؟ از مفهوم نیایش چه میدانند؟
برنامه ریزی میان مدت در تعلیم و تربیت دینی نیاز به زمان و منابع در دسترس دارد. این نوع برنامه ریزی که احتمالا به مدت شش هفته به طول خواهد انجامید منجر به بررسی سطحی مطالبی می شود که فرصت کافی به کودکان برای تامل در خصوص آموزه ها را نمی دهد. فعالیتهای گزینش شده باید رویکردهای متنوعی را بر اساس درک، مهارت و شناخت پیشین کودکان در اختیار بگذارند. نمودار فصل بعد نشان از این دارد که چگونه یک کاسه کردن دامنه ای از موضوعات با خواسته های کودکان امکان پذیر است و می تواند مهارتهای آنها را رشد و گسترش دهد.
هنگام برنامه ریزی یک درس در تعلیم و تربیت دینی، در نظر گرفتن دو نوع هدف آموزشی مهم است. باید مشخص شود که کودکان چه چیز درباره یک دین خاص می آموزند و هم چنین اینکه کودکان ممکن است که از این مساله چه چیزی در رابطه با زندگی خودشان بیاموزند. هم چنین لازم است تا به نیازهای یادگیری کودکان و تجربه قبلی آنها از دین توجه شود. این آموزگار را به کاربرد بسیار مفیدتری از راهکارها و محتوای تعلیم و تربیت دینی سوق میدهد. باید خاطر نشان ساخت که تاکید بر روی فعالیتهای خواندن و نوشتن ممکن است به کودکان اجازه ندهد تا درک دینی خود را نشان دهند اگر آنها با این گونه فعالیتها مشکل داشته باشند. تنوع فعالیتها می تواند کاربرد قلمرویی از مهارت ها را برای کودکان امکانپذیر ساخته و موجب دسترسی طیف وسیعی از آنها به مطالب آموزشی شود. این اصول در پشت برگه با مثال نشان داده شده است.
نمونه
درس: معرفی یک کودک مسلمان
رده سنی: 6  تا 7 سال
 
اهداف:
یادگیری درباره دین: کودکان بفهمند که مسلمان بودن بر زندگی روزمره آنها تاثیر گذار است.
یادگیری از دین: کودکان درک کند که شباهت هایی با زندگی خود آنها وجود دارد.
تجربه قبلی: کودکان دفتر خاطراتی دارند که در آن فعالیتهای خود را برای یک هفته یادداشت می کنند. آنها از شباهت ها و تفاوت های میان کودکانی مختلف بحث می کنند.
منابع: ویدیوی: آب، ماه، شمع، درخت و شمشیر
 
محتوا:
·        یادآوری به کودکان درباره خاطراتشان و چگونگی شباهت و تفاوتی که آنها با سایر کودکان دارند.
·        توضیح به کودکان در خصوص اینکه آنها به زندگی روزمره یک پسر از خانواده مسلمان دقت کنند. از آنها بپرسید که آنها قبلا چه چیز درباره کودکانی مسلمان میدانستند. اگر کودکانی مسلمانی در کلاس وجود دارند، خیلی خوب است. یک فهرست از مشاهدات کودکان فراهم کنید. آنها را به شناسایی چیزهای عادی و نه ضرورتا مرتبط با دین ترغیب کنید،مانند اینکه کودکانی مسلمان به پارک میروند. از آنها بخواهید درحالیکه به ویدیو نگاه می کنند فهرست خود را بررسی کنند تا ببینند نیازی به اضافه کردن و جستجوی شباهت ها میان زندگی پسر مسلمان و خودشان وجود دارد.
·        ویدئو را نشان بدهید، و در خصوص اینکه کلاس چه مقدار توان درک و یادگیری دارد نظر بدهید. کار را متوقف کنید و اگر لازم بود دوباره شروع کنید.
·        پس از نشان دادن از کودکان بپرسید که چه چیز یاد گرفته اند و چیزهایی را به فهرست اولیه خود اضافه کرده و آن را اصلاح کرده اند.
 
لختی اندیشیدن:
رئوس مطالب این درس را ارزیابی کرده و آن را در محتوا و راهکارهای مربوط با اعمال خودتان انعکاس دهید.
 
راهکارهای تعلیم و تربیت دینی:
از دهه ۱۹۶۰ مطالعات زیادی در خصوص اینکه چگونه تعلیم و تربیت دینی باید نقش موثری در تعلیم و تربیت ایفا کند صورت گرفته است (گریمیت 2000). رویکردهای گوناگونی در هواداری از تعلیم و تربیت دینی در مدت این سالها ارائه شده است، از رویکردهای شناخت محور که عموما رویکرد پدیدارشناسانه نامیده میشوند تا رویکرد تجربی که بر رشد معنوی کودکان تاکید دارد.اگرچه این رویکردها اغلب مبنا و پیش فرضهای متفاوتی دارند، اما ویژگی اصلی آنها این است که معتقدند تعلیم و تربیت دینی تنها ارائه واقعیتهای مربوط به ادیان خاص نیست، بلکه تشویق و ترغیب کودکان در پرداختن به مطالب و موضوعات به نحوی معنا دار است که به آنها اجازه میدهد تا درباب آنچه که به آنها معرفی شده است تامل کنند.
آنچه که هم چنین می توان تصدیق کرد این است که تعلیم و تربیت دینی تا حد امکان نیازمند ارائه به روش تحریک کننده و سریع است که از تجارب دست اول و طیفی از منابع بهره مند باشد. ویژگی دیگر تعلیم و تربیت دینی تاکید آن بر در اختیار گذاشتن فرصت به کودکان برای پاسخگویی به مطالب، بحث کردن، یا ارائه پاسخهای خلاقانه آنها به مسائل است. دین یک پدیده پیچیده است و هر موضوعی نیازمند این است که متناسب با سن و توانایی های کودکان ارائه شود. به جای تلاش در معرفی کل دین به کودکان بهتر آن است که دین را بر اساس زندگی بچه ای که در آن سنت دینی پرورش یافته است به آنها نشان دهیم. به این نحو می توانیم به راحتی میان زندگی آن بچه و خودشان ارتباط برقرار کنیم و آنها می توانند آنچه را که می تواند شبیه پرورش یافتن در یک خانواده متفاوت باشد را ملاحظه کنند. این مساله هم چنین می تواند مانع از ایجاد یک تصویر کلیشه ای و تعمیم های مبهم درباره دین مورد مطالعه باشد. برخی از مفاهیم دینی برای بسیاری از بزرگسالانی که به مطالعه آن می پردازند دشوار است و شناسایی اینکه چنین وجوهی از دین برای مطالعه کاملا مناسب بوده و متناسب با سن کودکان باشد مساله کاملا مهمی است. در زیر برخی نمونه ها از راهکار معمول بکار رفته در تعلیم و تربیت دینی آمده است.
 
آموزش تعلیم و تربیت دینی از راه داستان:
داستان یکی از کهن ترین شیوه هایی است که نوع بشر برای بازتاب تجارب خویش بکار برده است. در ادیان داستانها مقاصد و اهداف گوناگونی دارند و تمام ادیان مهم جهان مجموعه ای از داستانهای خاص خودشان را دارند. چنین داستانهایی می توانند چیزهایی را درباره ماهیت خداوند آشکار کنند و می توانند چیزی درباره جهانی که ما در آن زندگی می کنیم یا راهنمایی درباره اینکه چگونه می توان یک زندگی خوب داشت ارائه کنند. هدف از تعلیم و تربیت دینی معرفی این داستانها به کودکان برای کمک به آنها در فهم چیزهایی درباره اینکه چگونه دیگران خداوند و جهان اطرافشان را درک می کنند است.
چالش پیش روی آموزگاران،ارائه داستانهایی به کودکان است تا برای آنها فرصتی جهت تفسیر داستانها و فهم معنای آنها فراهم آورد. برولی و پالمر بحث کردن درباره متونی را توصیه می کنند که به کودکان اجازه میدهد تا خودشان تفسیر و پرسش هایی درباره داستانها ارائه دهند. برخی از داستانهای ادیان ممکن است بخاطر مفاهیم انتزاعی، زبان یا متن بیگانه و نامتعارف برای نوجوانان مناسب نباشند. آموزگار نیازمند این است که مطمئن شود تا آنها داستانهای شان را بفهمند و به پرسش های حاصل از آن پاسخ دهند، پیش از اینکه آنها در خصوص کاربرد آنها برای کودکان تصمیم بگیرند. در این نمونه مورد بحث، آموزگار باید از این امر خاطر جمع باشد که ارائه او از داستان و بحثهای مربوط به آن به کودکان در درک اینکه چگونه مسیحیان معتقدند زندگی مسیحیان به خواست خداوند بستگی دارد کمک  می کند.
 
مطالعه موردی:
جولی آموزگار دبستان است و با کودکانی 9 و 10 سال سروکار دارد. در آموزش دینی کلاس(دانش آموزان) مطالبی درباره اینکه(حضرت)مسیح کیست و عقیده مسیحیان درباره او چیست می آموزند. به عنوان بخشی از مطالعه، کودکان داستان آدم نیکوکاری را خواندند که در آن دریافتند که(حضرت)مسیح به او یاد داد که عاشق همسایه ات باش. جولی موضوع را اینگونه توضیح داد که مسیح داستان را در پاسخ به سوال دشوار یک آموزگار مسیحی مطرح کرده است. او سپس از کودکان خواست که چشمان خود را ببندند و یک تصویر تلویزیونی را به ذهن بیاورند که داستانی را که به آنها گفته شده است را نشان دهد. جولی خودش را برای این جلسه با خواندن متن اصلی انجیل و چگونگی درک مسیحیان از این داستان آماده کرد. او فهرستی از پرسش هایی را که میخواهد از کودکان بپرسد و یا آنها ممکن است که از او بپرسند را آماده میکند. او هم چنین پاسخهای ممکن به این پرسشها را نیز در نظر میگیرد. او داستان را به روایت خود تعریف میکند و به کودکان زمان میدهد تا تصاویر را در ذهن خود مجسم کنند.
بحث با واکنش کودکان نسبت به داستان پیش رفت و توجه کودکان به چگونگی رفتارشان با دیگران جلب شد، خصوصا با کسانی که دوستشان ندارند. در پایان جلسه کلاس کودکان به این نتیجه رسیدند که برای مسیحیان هر کسی همسایه ایشان است و آنها باید عاشق دیگران باشند و به افراد نیازمند کمک کنند.
 
آموزش تعلیم و تربیت دینی از راه مصنوعات[1]:
تنها راه باور آوردن یک سنت در کلاس درس و ارائه تجربه دست اول به کودکان استفاده از مصنوعات مذهبی است. بسیاری از سنتهای دینی برای پرستش اشیایی را به کار میبرند تا حضور خداوند را به آنها یادآور شده و هم چون پلی برای درک خداوند برای آنها باشد. باید به کودکان زمان داد تا به بررسی اشیایی بپردازند که برای آنها فرصتی فراهم آورد تا بفهمند که چگونه اشیاء در یک سنت مذهبی نقش بازی میکنند و راه احترام گذاشتن به اشیای مقدس مذهبی را به آنها بیاموزد.
 
 
 
آموزش تعلیم و تربیت دینی از راه مکانهای پرستش:
پرستش نقش محوری در بسیاری از سنتهای مذهبی ایفا میکند و مکانهایی که با پرستش مرتبط هستند نیز چنین جایگاهی دارند. پرستش در خانه یا بناهای خاص صورت میگیرد. اما برای اکثر دینداران پرستش می تواند در هر زمان و مکانی صورت گیرد. بسیاری از مذاهب دارای جایگاه های مخصوص برای زیارت هستند مانند شهرها، رودخانه ها، کوه ها، که دارای اهمیت خاصی هستند و افراد از آنها بازدید می کنند.
بسیاری از مدارس به مکانهای خاص مذهبی مانند کنیسه ها، کلیساها و معابد دسترسی دارند. بازدید از هر یک از این مکانها فرصتهای زیادی برای مطالعه وجوه یک سنت فراهم می کند. تاکید بر چنین مطالعه ای باید بر اهمیت این بناها برای اعضای یک سنت دینی باشد. بناها بخودی خود اهمیتی ندارند بلکه مهم کارکردشان است.
 
آموزش تعلیم و تربیت دینی از راه تصاویر:
در اکثر ادیان از تصاویر برای انتقال معانی بهره گرفته می شود. این تصاویر منابع ارزشمندی برای کمک به کودکان در کاوش و بررسی ادیان است. کودکان می توانند با بررسی آثار، عکس ها و سایر تصاویر برای شناسایی آنچه که هنرمند بوسیله آن سعی در انتقال آموزه های دینی دارد ترغیب شوند. بنابراین کودکان می توانند بفهمند که چرا موزاییک های زیبا بسیاری از مساجد را تزیین کرده اند یا اینکه چرا تصاویر مسیح از یک کشور به کشور دیگر متفاوت است.
 
کاربرد فناوری اطلاعات در تعلیم و تربیت دینی:
فرصتهای زیادی برای کاربرد فناوری اطلاعات در تعلیم و تربیت دینی وجود دارد. اینترنت حاوی سایتهای زیاد مفیدی برای ارائه اطلاعات در سنتهای مذهبی و ایده هایی برای کلاسهای درس هستند. بسیاری از سایت ها تورهای مجازی برای بازدید از مکانهای پرستش و جالب را دارند. اینترنت هم چنین می تواند کودکان را با دیگر کودکان مدارس، مناطق و کشورهای دیگر مرتبط کرده و به بحث از سنتهای دینی و فرهنگی آنها بپردازد. پایگاه داده ها، دوربین های دیجیتالی، واژه پردازها میتوانند با وجوه تعلیم و تربیت دینی پیوند داشته باشند.
 
آموزش تعلیم و تربیت دینی از راه بحث:
یک شیوه مهم برای آموزش تعلیم و تربیت دینی و یکی از راههایی که صریحا در سنن دینی از آن پیروی شده است گفتگو از راه بحث کردن است. این مهم است که کودکان فرصتی برای ابراز عقاید و هم چنین روشن کردن درک و دیدگاه های رقیب داشته باشند. با ارائه چنین فرصتی بسیاری از کودکان مشتاق بحث جدی درباره موضوعات هستند و تعلیم و تربیت دینی می تواند فضایی برای آنها فراهم آورد تا با اطمینان بتوانند افکار و احساسات خود را بیان کنند. کودکان باید بفهمند که پاسخ های کوتاه و فوری در تعلیم و تربیت دینی وجود دارد، اما فرایند اندیشیدن و بحث کردن درباره دین ویژگی مهم تعلیم و تربیت دینی به حساب می آید. کودکان باید به پرسش در باب پاسخ های ارائه شده به آنها ترغیب شوند. آنها باید زمانی برای اندیشیدن درباره کارهایشان و سهیم شدن در اندیشه دیگر افراد کلاس داشته باشند. به این نحو کودکان یاد می گیرند که نه تنها برخی مهارتهای ارزشمند را فرا می گیرند بلکه می فهمند که آنها قادر به نتیجه گیری در خصوص موضوعاتی هستند که مطالعه کرده اند.
نقش آموزگار در خلال این فعالیت ها بسیار مهم است او هم چنین می تواند احساس ها و نگرشهای بسیار شدیدی بوجود بیاورد که نیازمند بررسی کاملا دقیق هستند. برای رسیدن به این هدف تثبیت قواعدی مورد نیاز است که پیش از هر بحثی تقویت میشود. کودکان باید با انتظارات لازم برای رفتار در خلال بحث آشنا شده و احساس اطمینان و راحتی خیال برای بیان دیدگاه هایشان را داشته باشند. هم چنین، کودکان برای مشارکت در بحث خصوصا در رابطه با موضوعات حساس نباید تحت فشار قرار گیرند. آموزگار لازم است تا توجه خود را متمرکز بر روی بحث کرده و آن را مدیریت کند به گونه ای که کودکان در صورت تمایل فرصت لازم برای شرکت در بحث را داشته باشند. در عین حال لازم است تا آموزگار دیدگاه های آنها درباره موضوعات را اداره کند، تا کجا او می تواند دیدگاه های شخصی خویش را آشکار کند؟ آیا او می تواند با دیدگاه کودکانی که مخالف دیدگاه او هستند وارد چالش شود؟ آیا موضوعاتی وجود دارد که نیازی به بحث در مورد آنها نیست برای نمونه اینکه آیا ما مجاز نیستیم تا از عبارتهای نژادپرستانه در این مدرسه استفاده کنیم؟
 
ارزیابی:
ارزیابی در تعلیم و تربیت دینی یک موضوع بحث انگیز در سالیان اخیر بوده است. درحالیکه بسیاری می توانند شاهد امکان ارزیابی شناخت کودکان از دین باشند دیگر وجوه مانند مهارتها، ارزش ها و رشد شخصی هم چونان مساله ای بحث برانگیز به نظر میاید. آنچه که مشخص است این است که برخی چیزها وجود دارند که ما نمی توانیم به ارزیابی آنها بپردازیم و نه خواهان این کار هستیم. ارزیابی تاثیری که مطالعه یک دین می تواند بر روی زندگی یک کودک به جای بگذارد به دشواری قابل ارزیابی است و ما نمی توانیم از یک کودک بخواهیم که به این مساله پاسخ دهد بلکه تنها می توانیم او را به این کار دعوت کنیم. ارزیابی در تعلیم و تربیت دینی باید ابزاری باشد که آموزگار با آن بتواند نتایج و تاثیرات آموزش خود را در حالیکه تاثیر آن را بر روی کودکان در نظر دارد بررسی کند. در نمونه زیر اهداف آموزشی بازنویسی به عنوان معیار ارزیابی نشان دهنده این هستند که آموزگار برای رسیدن به هدف درس خود باید در جستجوی چه چیزی باشد.
 
نمونه
اهداف آموزشی
·        کودک خواهد فهمید که چرا خانه جای خاصی برای یهودیان است (یادگیری درباره دین)
·        کودک می تواند بفهمد که خانه آنها یک مکان خاص به حساب میاید (یادگیری از راه دین)
 
 
معیار ارزیابی:
·        آیا کودک می تواند توضیح دهد که چرا خانه مکان خاصی برای یهودیان است؟ (یادگیری درباره دین)
·        آیا کودک می تواند به اهمیت خانه ایشان پی ببرد؟ (یادگیری از راه دین)
 
محتوای درس:
کودک با مزوزاه[2] (جعبه کوچک حاوی متن وصل شده به در ورودی خانه) و جشن شبات[3] در هر هفته آشنا میشود.
نمونه (مستمر)
 
فعالیت ها شامل:
اداره کردن و بحث در خصوص مصنوعات (دین)یهودی و اینکه آنها نشانه چه چیزی هستند
بحث از اینکه خانه برای ما چه معنایی دارد
طراحی آویزه های دیوار خانه مان
مدرک (من در آثار یا پاسخهای آنها به دنبال چه چیزی هستم؟)
اثر نوشتاری: کودکان چه چیزی را برای نوشتن روی آویزه های دیوار خانه انتخاب می کنند؟ آیا این نشان دهنده این است که خانه برای آنها دارای اهمیت است؟
بحث: در خلال کلاس آیا کودکان می توانند اندیشه هایشان درباره خانه هایشان را بیان کنند؟
در خاتمه درس آیا کودکان می توانند توضیح دهند که آنها از چه مصنوعاتی استفاده میکنند و معنی آنها چیست؟
 
لختی اندیشیدن:
چگونه آموزگار می تواند فرصت هایی برای کودکان فراهم آورد که دربردارنده خود ارزیابی آنها در برآورد رویه در بالا بیان شده، باشد؟
 
رویه های موجود در تعلیم و تربیت دینی:
در میان اهداف اصلی تعلیم و تربیت دینی اهدافی وجود دارند که متعلق به مرحله رشد کودکان در درک هویت خود و ارتباط آن ها با دیگران است. از میان تمامی موضوعات مندرج در برنامه درسی، تعلیم و تربیت دینی بیشترین مسئولیت را در قبال رویه های خود دارد که این اعمال و رویه ها در بطن هر چیزی قرار دارد که ما در برنامه تعلیم و تربیت دینی در تلاش برای انجام آن هستیم. تعلیم و تربیت دینی کودکان را به خود آگاهی و تشخیص یگانه بودن خویش و رشد درکشان از هویت خود ترغیب میکند. در عین حال تعلیم و تربیت دینی گوناگونی و تنوع را ارج می نهد و احترام به دیگران را تشویق و از مشارکت افراد در ساختن جامعه شان تقدیر میکند. این بدین معنی است که رویکردهای ما به تعلیم و تربیت دینی ارزش افراد را به رسمیت می شناسد با هرگونه قابلیت فیزیکی، جنسیتی یا پیشینه نژادی و فرهنگی.(مترجم: همانند آنچه در این آیه شریفه قرآن بدان اشاره رفته است: يَأَيهَا النَّاس إِنَّا خَلَقْنَكم مِّن ذَكَرٍ وَ أُنثي وَ جَعَلْنَكمْ شعُوباً وَ قَبَائلَ لِتَعَارَفُواإِنَّ أَكرَمَكمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ.حجرات13)[2]
برای اجرای چنین رویکردی تعلیم و تربیت دینی باید تمرکز خود را بر روی رشد گرایشهای مثبت به سوی دیگران بگذارد. به این معنا که ما باید از گروه بندی کلیشه ای افراد اجتناب کنیم و از تنوع وسیع منابعی که در سنن مختلف وجود دارند بهرهمند شویم. ما باید نسبت به زبانی که بکار میبریم آگاه باشیم و از تعمیم های گسترده اجتناب کرده و از دسته بندی بر حسب جنسیت و نژاد آگاه باشیم. ما باید نشان دهیم به کودکان که نقطه نظر دیگران به مانند نظر خود آنها معتبر است و اینکه تفاوت چیزی نیست که باعث شرمندگی کسی شود.
برخی از والدین از رویکردهای مذهبی جهانی تعلیم و تربیت دینی نگران هستند. آنها ممکن است که شناخت زیادی از خود نداشته باشند و نسبت به ادیانی که با آنها آشنایی ندارند مشکوک باشند. دیگر والدین ممکن است با دین خصومت داشته باشند یا ممکن است عقیده راسخ داشته باشند که تعلیم و تربیت دینی نباید بخشی از آموزش مدارس باشد. همانگونه که آموزگاران لازم است تا نسبت به این احساسات احترام قائل باشند باید اطمینان حاصل کنند که ما می توانیم با والدین برای رسیدن به هدف و ارزش آنچه که انجام میدهیم ارتباط برقرار کنیم.
 
نتیجه گیری:
تعلیم و تربیت دینی بخش مهمی از تعلیم و تربیت محسوب میشود و به درک کودکان نسبت به چشم اندازهای خود به زندگی و دیگر مردمان یاری میرساند. لازم است که این رویکرد با اعتماد به نفس و حساسیت کامل انجام شود و به این نکته اذعان داشته باشد که دین نقش مهمی در زندگی افراد ایفاء میکند. در عین حال دین می تواند امری بحث برانگیز باشد و اینکه ما می توانیم به کودکان مهارتهایی را یاد بدهیم که سروکارشان با موضوعات چالش برانگیز است امری سرنوشت ساز به حساب میاید. در پایان اینکه تعلیم و تربیت دینی خوب و یادگیری را محدود به محتوایی که یاد میدهیم نمیکند بلکه بیشتر درباره روشی است که ما با آنها برخورد می کنیم و رویکردها. هدف ما  در حقیقت باید کمک به کودکان برای درک این وجه از جهانی باشد که در آن زندگی می کنند.
 
تعلیم و تربیت دینی: فراسوی برنامه درسی
مقدمه:
در بطن برنامه تعلیم و تربیت دینی آموزه ای معنوی قرار دارد که در آن رویارویی و واکنش ها تجربه میشود. این ما را به ضرورت ایجاد روابط و ارتباطات زیاد میان خودمان و جهان وسیعتر سوق میدهد. در این فصل روابط بسیاری را که تعلیم و تربیت دینی موجب میشود مورد بررسی قرار خواهد گرفت که به ما در تشخیص پیوندهایی میان یک شخص و شخص دیگر و تعلیم و تربیت دینی با تعلیم و تربیت کودکان کمک میکند. این فصل توضیح میدهد که چگونه تعلیم و تربیت دینی با تعلیم و تربیت وسیعتر و با مردمان دیگر و جامعه جهانی ارتباط دارد که در آن کودکان نخستین گامهای خود را برمیدارند.
 
فراتر از مدرسه:
فرصتهای زیادی برای یادگیری خارج از مدرسه در تعلیم و تربیت دینی شامل سفرهای تعلیم و تربیت دینیارک دیده و کار مستقل وجود دارد. سفرهای ترتیب داده شده می تواند شامل بازدید از مکانهای پرستش، موزه ها و مکانهای مذهبی مهم باشد. چنین بازدیدهایی به کودکان فرصت میدهد تا تجربه دست اولی از پدیده دینی و علاوه بر آن شانس گفتگو با انسانهایی از ادیان مختلف داشته باشند. هم چنین آنها می توانند یک تصویر صحیح از یک سنت خاص بدست آورند که در آن تصویرهای کلیشه ای را به حداقل رسانده و فرصت درک یک سنت دیگر را فراهم آورد. آنها هم چنین به آموزگاران این فرصت را میدهند تا شناخت خودشان از موضوعات را بسط داده، پرسشهای خود را مطرح کرده و هرگونه سوءتفاهم را برطرف کنند.
کودکان می توانند یک مجموعه وظایف تحصیلی مجزا برای کارهای خارج از مدرسه داشته باشند. آنها می توانند اطلاعاتی را درباره یک سنت از طریق اینترنت، نشریات و گفتگو با بزرگسالان جمع آوری کنند. آنها می توانند به هنگام قدم زدن با همسایه خود به دنبال شواهد و مدارک یک دین خاص باشند. آنها هم چنین می توانند در خصوص میراث دینی خویش از خاطرات خانوادگی از قبیل عکسها تحقیق و بررسی کنند.
 
مطالعه موردی: کودکان
کلاس خانم جونز که شامل دانش آموزان هفت ساله است درگیر انجام یک پروژه با عنوان هنگامی که ما کودک بودیم هستند. بخش تعلیم و تربیت دینی مربوط به هویت و تعلقات دینی آنها بود. به عنوان بخشی از موضوع، کودکان تکالیفی در منزل داشتند که از آنها خواسته شده است تا از والدین خود میخواستند تا عکسهای دوران مدرسه اشان در زمانی کودکی و یا وسایل آن دورانشان مانند اسباب بازیها و یا لباسهایشان را به آنها نشان دهند. آنها هم چنین تقاضا میکردند که عکسها یا وسایل مربوط به مراسم و جشنهایی مانند مراسم غسل تعمید، عکسهای خانوادگی و جشن ها را به آنها نشان دهند.
تکلیف منزل بعدی آنها این بود که از کودکان خواسته شد تا با والدین خود درباره نامهایشان صحبت کنند. آیا خانواده آنها نام مکان خاصی را روی آنها گذاشته اند؟ آیا نام آنها معنای خاصی دارد؟ چگونه چنین نامی را برای او انتخاب کرده اند و آیا این نام ربطی به یک خویشاوند، شخص مذهبی داشته و یا معنای چیز خاصی را دارد؟
با بازگشت به کلاس درس کودکان اطلاعات خود را با دیگران در میان می گذارند. در خلال بحثهای کلاسی آنها به شرح مطالبی درباره نامهایشان دعوت می شوند. آموزگار کلاس بنابراین صفحه ای را با این عنوان درست میکند که نام من خاص است به این خاطر که .... و کودکان یک کارت نام با توضیحی برای نامشان طراحی میکنند. الیزابت نوشت نام من خاص است به این خاطر که نام مادربزرگم است. من عاشق مادربزرگم هستم. سیتا نوشت نام من خاص است به این خاطر که نام یک الهه است. او با راما ازدواج کرد و توسط راوانا ربوده شد. کیران نوشت نام دوم من اکانر یک نام خاص است به این خاطر که یک نام ایرلندی است و پدر من اهل ایرلند است.
 
مطالعه مناطق محلی:
یکی از اهداف تعلیم و تربیت دینی نشان دادن این نکته به کودکان است که دین چیزی نیست که مربوط به سالیان گذشته باشد، یعنی مربوط به دوران انجیل باشد، یا چیزی باشد که در سرزمینهای دوردست و بیگانه رخ داده باشد بلکه دین بخشی از زندگی امروزه در کشور ماست. یک روش موثر برای نشان دادن این مساله استفاده از یک منطقه محلی برای شرح و توضیح نقش دین در زندگی جوامع است. تمرکز باید بر یک سنت خاص یا سنن گوناگون شکل گرفته باشد که بستگی به منابعی دارد که در مناطق محلی وجود داشته و با هدف یک کار کلاسی صورت میگیرد. با یک گردش در اطراف منطقه می توان رشد تاریخی یا جغرافیایی آن را مشخص کرد و اینکه این رشد و گسترش در جوامع گوناگون در طی سالیان زیادی صورت گرفته است.
 
شواهدی از دین در یک منطقه محلی:
با گشتن اطراف یک منطقه محلی برخی از خصوصیات زیر را می توان مشاهده کرد:
بناها: این مکانها شامل مکانهای پرستش هستند که ممکن است در طی سالیان کاربردشان عوض شده باشد. بسیاری از کلیساها اکنون به عنوانی مکانی برای پرستش گروه های غیر مسیحی به کار میروند. برخی از جوامع که به بریتانیا نزدیک تر هستند دارای ساختمانهای قدیمی مخصوص پرستشگاه هستند. مکان چنین ساختمانهایی نشان دهنده اهمیت آنها برای آن جامعه است برای نمونه کلیسایی که در مرکز یک روستا یا در بالای یک تپه قرار دارد.
موزه ها: موزه های محلی نشانی از تاریخ یک منطقه هستند که مورد بازدید تازه واردان است و بر گروه های مختلف تاثیر می گذارد. برخی از مناطق دارای موزه های تخصصی هستند که به تاریخ یک گروه خاص اختصاص دارد مانند موزه یهودیان.
فروشگاه ها: بسیاری از فروشگاه ها پاسخگوی گروه های مذهبی خاص هستند مانند کتابفروشیهای مسیحیان. سایر فروشگاه ها مانند رستوران های دارای غذاهای حلال یا فروشگاه لباسهای خاص هستند. بسیاری از فروشگاه های بزرگ نیز بخشهای خاصی برای ارائه غذا به گروه های دینی خاص دارند.
نامهای خاص: بسیاری از نام خیابان ها و مکان ها نشان دهنده حوادث یا انسانهای مهم است و میتواند نشان دهنده پیوندهای مذهبی خاصی باشد که می تواند مورد بررسی قرار گیرد مانند خیابان سنت جان.
مدارس: برخی از مناطق دارای مدارس مذهبی هستند که معمولا مسیحی یا یهودی هستند اما به شکل فزاینده ای مدارسی از ادیان دیگر نیز پا گرفته اند. موقعیت مدارس مذهبی اغلب توسط نام آنها نشان داده میشود مانند دبستان سنت برنارد.
سازمانها و امکانات: برخی از گروه های مذهبی حمایتهای اجتماعی برای انجمن های گروه های سنی مختلف فراهم میاورند. مانند پیشاهنگان شیر بچه و دختران، خانه سالمندان.
سازمانهای خیریه: در مناطق خرید شلوغ افرادی هستند که مکانهایی برای امور خیریه و ادیان دیگر درست کرده اند مانند انجمن کمک رسانی مسیحیان. پوستر و تابلوهای آگهی نیز می تواند برای تبلیغ کار این گروه ها استفاده شود.
تزئینات: در زمانهای جشن و فستیوال، بسیاری از خیابانها با چراغها و وسایل تزئین می شوند.
بناهای یادبود: این بناها شامل یادبودهای دوران جنگ هستند اما هم چنین می تواد شامل بناهای یادبودی باشد که برای جوامع دینی دارای اهمیت است.
 
 مطالعه موردی:
مدرسه ماتیو استریت نزدیک یک فروشگاه بزرگ است که مایحتاج یهودیانی که در آن منطقه زندگی میکنند را به فروش میرساند. در کلاس آقای دود دانش آموزان هشت ساله حضور دارند. به عنوان بخشی از موضوع تعلیم و تربیت دینی، کودکان به بررسی جوامع مذهبی که در این منطقه زندگی میکنند می پردازند. این کودکان درسهایی برای بررسی سبک زندگی خانواده های یهود دارند. آنها میدانند که بسیاری از یهودیان از برخی دستور العمل های خاص درباره غذا خوردن پیروی میکنند. یکی از کودکان یادآور میشود حال که هیچ فروشگاه یهودی در این منطقه وجود ندارد پس یهودیان چگونه غذاهای حلال خود را تهیه میکنند؟ بنابراین آقای دودز از فروشگاه محلی دیدن میکند تا ببیند که خانواده های یهودی چگونه باید غذای خود را تهیه کنند.
قبل از این بازدید، کودکان مطالبی درباره قوانین غذاهای یهودی به خاطر داشتند که به آنها ایده ای درباره آنچه به دنبال آن بودند داده بود. آقای دودز توجه خود را به این واقعیت معطوف کرد که تنها یهودیان قوانین خاصی در مورد غذا خوردن ندارند. کودکان فهرستی از سایر مردمی که غذای خود را با دقت انتخاب میکنند مثل سبزی خواران یا مسلمانان تهیه کردند.
در خلال این بازدید کودکان کاغذ را برای یادداشت برداشتن به همراه داشتند. آنها توجه داشتند که کل قفسه یخچال ها و فریزرهایی که روی آنها گوشت حلال نوشته بود را ببینند. آقای دودز نمونه هایی از این بررسی را در کلاس مطرح کرد. کودکان هم چنین دریافتند که بسیاری از غذاهای دیگر وجود دارد که خانواده های یهودی می توانند هم چون میوه ها و سبزیجات خریداری کنند. آنها دقت داشتند که سایر بخشها در این قفسه ها غذاهایی را دربرداشتند که مخصوص گروه های خاص بود.
در بازگشت به مدرسه کودکان نمونه هایی را که جمع آوری کرده بودند بررسی کردند. با استفاده از آنچه که آنها آموختند، فهرست غذای شام برای خانواده یهودی را تعلیم و تربیت دینیارک دیدند.
 
کارکردن با گروه های مذهبی:
بسیاری از آموزگاران مدارس دبستان نسبت به موضوعات مطرح شده در برنامه درسی تعلیم و تربیت دینی خوش بین نیستند. برخی از غلط جلوه دادن سنت های مذهبی یا ارائه آموزه های غلط نگران هستند. البته آموزگاران نیازمند به روز کردن دانش و درک و رویکردشان نسبت به دین هستند اما منابع ارزشمند دیگر همان منابع دینی محلی است. بسیاری از پرستشگاه ها نیز مراکز یک اجتماع هستعلیم و تربیت دینی و دربردارنده بسیاری از وجوه زندگی افراد هستند. چنین مکانهایی اغلب دارای یک هدف مذهبی هستند و بسیاری از آنها فوق العاده خواهان کمک به دیگران در درک ایمانشان هستند.
تماس با گروه های دینی دشوار نیست خصوصا در مدارسی که دارای کودکانیی از زمینه های مذهبی متفاوت هستند و والدین می توانند اغلب نقطه آغاز تماس با اجتماع باشند. برخی از اجتماعات دارای وب سایت هستند که اغلب آنها در دفترهای تلفن محلی فهرست شده است. برخی حتی مدیران آموزشی دارند که دیدار از مدارس یا پرستشگاه ها را ترتیب میدهند.
گروه های محلی می توانند در دامنه ای از کارها با مدارس همکاری داشته باشند. در ابتعلیم و تربیت دینیا آنها یک نگرش اصیل از سنت خاص ارائه میکنند و می توانند شناخت موضوعی را عرضه کنند. آنها  می توانند در فرایند تعلیم و تربیت دینیریس موضوعات خاص، برنامه ریزی دراز مدت برای تعلیم و تربیت دینی و سروکله زدن با سوءبرداشت هایی که افراد ممکن است درگیرشان باشند شرکت کنند.
این مهم است که اعضای یک گروه دینی باید درباره نقش تعلیم و تربیت دینی در مدارس ذهنیت شفافی داشته باشند. آنها نیاز به درک الزامات قانونی تعلیم و تربیت دینی، و ماهیت برنامه درسی که در مدارس تعلیم و تربیت دینیریس می شوند دارند و دارای یک برداشت کلی از برنامه درسی طراحی شده هستند. این امری ضروری برای جلوگیری از ابهام درباره آن چیزی است که کودکان باید بر حسب برنامه تعلیم و تربیت دینی دریافت کنند. هم چنین اگر شخصی که با کودکان سخن می گوید دارای در اجتماع خود باشد بنابراین واکنش او به آنها می تواند متفاوت از سایر بزرگسالان باشد برای نمونه امام جماعت محلی با کلاسی سخن می گوید که در آن کودکانیی حاضرند که در مسجد او حضور دارند.
 
موضوعات میان برنامه درسی:
هنگامی که این موضوعات وارد برنامه تعلیم و تربیت دینی شوند ما در ارتباط با فعالیتهایی که برنامه ریزی کرده ایم رویکردی خلاقانه خواهیم داشت. در فصل سیزدهم بر اهمیت سروکار پیدا کردن کودکان تاکید شده است و به عنوان بخشی از این برنامه اهمیت کاربرد دامنه ای از برنامه درسی برای کندوکاو دین بکار گرفته میشود. برخی از موضوعات به نظر پیوند صریحی با تعلیم و تربیت دینی دارند مانند زبان انگلیسی و تاریخ، اما موضوعات دیگری وجود دارند که وسایل مفیدی برای شرح و توضیح مفاهیم دینی به شمار میروند از جمله وجوه برنامه درسی از قبیل شهروندی. در هر برنامه درسی از این نوع مهم این است که بخاطر داشته باشیم اهداف آموزشی مواردی هستند که به منظور اجتناب از پیوندهایی است که میتواند به شکل موقتی یا به نحوی اشتباه است.
برنامه ریزی نیازمند اهداف آموزشی است و پرسش از اینکه چگونه یک برنامه درسی جامع می تواند برای ما در بررسی این اهداف کمک کند؟ البته این می تواند به دو شکل صورت گیرد. برای نمونه بسیاری از اهداف آموزشی را می توان با استفاده از تعلیم و تربیت دینی به عنوان یک منبع درسی بدست آورد و این کار را می توان با بررسی ژانرهای مختلفی هم چون داستان ها و حکایت ها انجام داد.
در نمونه ارائه شده یک واحد درسی توصیف شده است که نشان دهنده سهمی است که هر موضوع می تواند در دست یافتن به اهداف تعلیم و تربیت دینی داشته باشد. هم چنین باید به پتانسیل تعلیم و تربیت دینی در دسترسی به اهداف آموزشی دیگر موضوعات توجه داشت.
برخی از وجوه میان برنامه درسی وجود دارند که پیوند نزدیکی با تعلیم و تربیت دینی دارند و اینکه کنار هم قرار گرفتن آنها برای آموزش کاملا مفید است. این وجوه شامل شهروندی و ماندگاری، تعلیم و تربیت معنوی، اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی و تعلیم و تربیت شخصی، اجتماعی و بهداشتی است. همه اینها با درک این نکته در ارتباط است که رشد کودکان در بسیاری از جهات امکان پذیر است و اینکه ما در مقام آموزگاران  در مقابل این کار مسئول هستیم. نکات مشابهی میان وجوه مختلف وجود دارد و ما نیازی است که درباره آنچه که ما دقیقا با آن مواجه می شویم نگران باشیم. مهمترین چیز این است که ما تشخیص دهیم که تمام کارهایی که ما انجام میدهیم بر روی رشد کلی کودکان تاثیر گذار است و ما باید از پیامی که منتقل می کنیم آگاه باشیم. ارزش ها و تعلقات خاطر ما تاثیری مستقیم بر روی موضوعاتی که انتخاب میکنیم دارند و منابع و روشی که ما آنها را به کودکان ارائه میکنیم نیز چنین تاثیری دارند.
نمودار بعدی در وصف این است که تعلیم و تربیت دینی همراه با وجوه شهروندی، رشد اخلاقی و معنوی است. این موضوع با کار کلاس دانش آموزان یازده ساله در ارتباط است که می توان برای آنها داستانهای یهودیان و مسیحیان درباره خلقت را توضیح داد اما این را می توان به ملاحظه الزامات حاصل از این داستانها برای انسان امروزی بسط داد.
تمامی ادیان اصلی جهان چیزی درباره مسئولیت نوع بشر درباره جهان طبیعی گفته اند. جهان مخلوق خداوند است که بنابراین باید با دیده احترام به آن نگاه کرد. در برخی از سنت ها، انسانها ساکنین موقت این جهان طبیعی به شمار آمده اند. از راه این موضوع کودکان به درک مسئولیت خویش در مورد جهان طبیعی واقف میشوند و در میابند که آنها قادر به تغییر چیزها هستند.
خصوصیت اصلی این موضوع ایجاد یک باغ در حیاط مدارس است. پژوهش می تواند نشان دهد که کدام نوع از محیط مکان خوبی برای زندگی گیاهان، حشرات، حیوانات و پرندگان به حساب میاید. در طی هفته ها کودکان می توانند بر روی این باغ کار کنند که نه تنها در رشد آنها سهیم هستند بلکه هم چنین یک ویژگی دائمی زندگی مدارس به شمار آمده و یادآور مسئولیتهایشان است.
اهداف کلیدی آنها به این شرح است:
·        در نظر گرفتن مسئولیت برای محافظت از جهان
·        مسئولیت برای عمل کردن از راه ایجاد یک محیط وحشی در حیاط مدارس
·        در نظر گرفتن آنچه که ادیان جهان درباره مسئولیتهای ما یاد داده اند
هفته اول:
الف) قدم زدن در طبیعت. توجه به انواع گوناگون. بحث از احساسات و واکنش ها نسبت به طبیعت. بحث از ریشه های جهان، دیدگاه ها و عقاید.
ب) بررسی کردن منطقه. اندازه گرفتن و در نظر گرفتن الزامات عملی
هفته دوم:
الف) بحث از موضوعات محیطی و این که ما چه میدانیم؟
ب) طراحی یک منطقه که نشانگر خصوصیات ویژه و شناسایی گیاهان و حیوانات اهلی است
هفته سوم:
الف) بحث از مسئولیت و اینکه منظورمان چیست؟ اینکه چه کسی مسئول است؟
ب) کندن علفهای هرز. نقشه کشیدن و علامت زدن با ماسه روی جایی که مورد نظر است
هفته چهارم:
الف) خلق داستانهایی از سنتهای یهودی مسیحی و الزامات آن برای مردم
ب) حفر شیار آب و جاری کردن آن به سوی گیاهان مورد نظر مانند کنده های درخت
هفته پنجم:
الف) بررسی آموزه های مربوط به سنت های شرق مثل هندوئیسم و بودیسم
ب) ایجاد مسیرها و پیاده روها و کاشتن گیاه
هفته ششم:
الف) ارزیابی کارها. به اشتراک گذاشت پروژه باغ با باقی مدرسه
ب) تکمیل کاشتن گیاه. آویختن جعبه های پرندگان و حشرات
 
منابع لازم برای کار میان برنامه درسی برگرفته از ادیان:
پیشنیان ما زمین را منبعی غنی، مفید و دائمی می پنداشتند اما ما میدانیم که تنها اگر از آن مراقبت کنیم چنین خواهد بود. دالای لاما
ارزش طبیعت بسته به این است که با مسئولیت از حیات نگهداری کنیم. شورای کلیسا
اگر تنها یک درخت پر از گل و میوه درون یک روستا باشد، این مکان ارزش احترام را دارد. هندوئیسم
زمین سبز و زیباست و خداوند شما را هم چون ماموران خود بر روی آن قرار داده است. کل زمین هم چون مکانی برای نیایش، ناب و پاکیزه آفریده شده است. اسلام
بخاطر نسلهای آینده و نسلهایی که هنوز به دنیا نیامده اند از زمین محافظت کنیم. آیین سیک
 
 
موضوعات تعلیم و تربیت دینی:
برخی آموزگاران از برنامه تعلیم و تربیت دینی نگران هستند. آنها آگاهند که این یک موضوع شخصی عالی و اغلب حساسیت برانگیز است. برخی معتقدند که آنها نمی دانند که چگونه باید با موقعیت های حاصل در کلاس یا محیط مدرسه مواجه شوند. مشخص است که حفظ موضوع شناخت می تواند موجب تسکین چنین نگرانی هایی شود هم چنین ارزش وقت گذاشتن برای در نظر گرفتن اینکه چگونه شخص به برخی از موقعیتهای خاص پاسخ میدهد را دارد. به این نحو شخص میتواند خودش را برای هر موقعیت ایجاد شده ای آماده کند. در بخشی که در ادامه خواهد آمد پرسشهایی درباره موقعیتهای بالقوه بوجود آمده است و شخص را به اندیشیدن درباره اینکه چگونه می تواند به این پرسشها پاسخ گوید ترغیب میکند. این مساله هم چنین میتواند ارزش بحث کردن درباره این موقعیت ها را با همکاران فراهم میاورد تا درباره اینکه چگونه می توان این مسائل را بسط داد و حل کرد.
 
کنترل عقاید:
هرکسی که وارد کلاس شود خواه بزرگسال یا کودک مجموعه ای از عقاید و ارزشهایی را با خود به همراه میاورد. بخشی از کل برنامه تعلیم و تربیت دینی کمک به کودکان برای بیان این عقاید و ارزشها و سهیم شدن آن با دیگران است و یادگرفتن اینکه چگونه با ارزشهای دیگران مواجه شود. به عنوان کودکانیی بزرگتر آنها احتمالا از عقاید خودشان و والدینشان آگاه هستند. برخی اوقات این عقاید را با دیگر کودکان یا آموزگار خود در میان نمیگذارند. بنابراین چگونه ما میتوانیم نسبت به تفاوت میان عقاید واکنش نشان دهیم؟
یک نقطه شروع بنیادین برای تعلیم و تربیت دینی ایجاد فضای اطمینان و احترام است که در آن بچه احساس راحتی کرده و بتواند عقاید و دیدگاه های خود را بیان کند. وضوح بخشیدن به قواعد برای بحث کردن نیازمند توافق و راهنمایی برای این است که چگونه باید به دیگران و واکنش آنها نسبت به عقایدشان گوش فرا دهیم.
کودکان هم چنین نیازمند این هستند که نحوه مواجه با این تفاوت ها را بیاموزند. آنها نیازمند این هستند که برای مواجه با تفاوت ها بدون تهدید از سوی آنها مهیا شوند. فعالیت هایی وجود دارند که به ما کمک میکنند مانند فیلم ها، تیم های فوتبال، سرگرمی ها و غذا. بحث در این خصوص است که چگونه آنها چیزهای متفاوت را ترجیح میدهند و اینکه چگونه نسبت به کسی که با ما موافق نیست واکنش نشان میدهیم.
موضوع این است که برخی از آموزگاران درباره اینکه در خصوص عقایدشان چه باید بکنند نگران هستند. برخی از پرسشهایی که آموزگاران پرسیده اند عبارتند از:
·        اگر به چیزی عقیده ندارم چگونه می توانم آن را تعلیم و تربیت دینیریس کنم؟
·        خانم جونز چگونه خداوند می تواند جهان را ظرف شش روز خلق کرده باشد این غیرممکن است
·        خانم شما به چه چیزی عقیده دارید؟
·        جان گفت که خداوند وجود ندارد. او اشتباه میکند، درسته؟
بسیاری از آموزگاران معتقدند که آنها ممکن است تاثیر بیش از حدی بر روی کودکان داشته باشند یا ممکن است در این خصوص آنچه که در خانه میاموزند مشکل داشته باشند خصوصا اگر آنها با کودکانی کم سن و سال سروکار داشته باشند.
 
اداره کردن عقایدمان:
اغلب تعلیم و تربیت دینی ما را درگیر آموزش موضوعاتی میکند که ما به آنها عقیده نداریم اما این لزوما مشکل ساز نیست. باید به خاطر داشت که این یک فعالیت آموزشی اشت  شخص به کودکان برای درک تجربه دینی نوع بشر کمک میکند. شخص لازم نیست تا به آنچه که یاد میدهد اعتقاد داشته باشد. در قیاس با این امر برای مثال میتوان کمونیسم را در نظر گرفت. این یک فلسفه متمایز است که شخص میتواند بدون اینکه به آن اعتقادی داشته باشد آن را بشناسد و درک کند. البته موضوع این است که آیا عدم اعتقاد شخص به گونه ای بروز پیدا میکند که شخص آن را به شکلی شکاکانه مطرح میکند. این یک موضوع است که میتواند هدف کلیدی تعلیم و تربیت دینی را تحت الشعاع خود قرار دهد که درباره ترویج احترام به دیدگاه کسانی که نگرش آنها متفاوت از خود شخص است. اگر شخص احساس کند که در خطر سات بنابراین احتمالا بهتر این است که به آموزش تعلیم و تربیت دینی مشغول نشود.
 
پاسخگویی به پرسش های نهایی:
اغلب کودکان پرسشهای دینی و معنوی مطرح میکنند که تنها از منظر دینی میتوان به آنها پاسخ داد. کلید اداره کردن انواع این پرسش ها این است که آنها را به عنوان یک فرصت تربیتی به رسمیت بشناسیم. برای جلوگیری از طرح نکردن پرسشهای کودکان یا تغییر موضوع دادن باید به بچه نشان داد که پرسش او مناسب و مهم است. اول از همه هنگامی که یک بچه پرسشی عمیق یا کنجکاوانه مطرح میکند ما باید او را بخاطر طرح چنین پرسشی مورد تشویق قرار دهیم و این نشان میدهد که آنها در حال اندیشیدن هستند. شما می توانید به او اطمینان دهید که پرسیدن چنین پرسشی همان چیزی است که هزاران سال است انسانها به آن اندیشیده اند.
دوم اینکه بهتر است که پرسشی را که بچه مطرح کرده است به شکل متن و نوشتاری درآورد. بنابراین نیاز است تا در نظر بگیریم که آیا می توان به این پرسش در این زمان پرداخت یا اینکه زمان بیشتری برای اندیشیدن درباره آن لازم است. یک پاسخ صریح دربرگیرنده این است که به شخص توضیح داده شود که چنین پرسش هایی از منظر یک چشم انداز دینی پاسخ داده شده اند. مسلمانان ممکن است به یک چیز اعتقاد داشته باشند درحالیکه مسیحیان به چیز دیگر معتقدند و یک ملحد به چیزی دیگر. بگذارید تا بچه دیدگاه خودش یا والدینش را مطرح کند که ارزشمند است.
اگر شخص فکر کند که این موضوع ارزش آن را دارد که کل کلاس را درگیر بحث از آن کند پس بهتر است که زمان مناسبی را برای بحث درباره این موضوع به کلاس اختصاص دهد. باید از کودکان خواست تا پرسشهای خود را با دیگران در میان بگذراند و پرسشهای آنها را نیز دنبال کنند. باید بخاطر داشت که تمامی این پرسشها فکورانه با ارزش هستند و باید به یاد داشت که برخی اوقات هیچ پاسخ آسانی برای پرسشهای عظیمی که شخص با آن مواجه است وجود ندارد.
 
آشکار کردن عقاید خودمان:
کودکان اغلب درباره عقاید آموزگار خود بسیار کنجکاو هستند (معمولا با شیفتگی نسبت به نام او شروع میشود) این ممکن است دربرگیرنده درخواست برای دانستن دیدگاه آموزگار درباره موضوعات دینی باشد. در این مورد ما باید برای کودکان روشن کنیم که زندگی خصوصی ما یک امر شخصی است. اما اگر ما کودکان را به بیان دیدگاههای خود و اندیشه هایشان ترغیب میکنیم این به نظر منصفانه است که خود ما نیز آماده چنین کاری باشیم. برای برخی از آموزگاران این یک مورد کاملا بی غل و غش و صادقانه است و اینکه آنها متعهد به یک سنت خاص هستند که بر اساس آن به مسائل پاسخ میدهند. برای مثال من یک بچه مسلمان هستم و معتقدم که و این بیان عقاید در زمینه دینی ارمی مفید است به این خاطر که بچه میداند که آموزگار متعلق به چه سنت دینی است. به عقیده دیگران می توان پاسخ صریحی به این پرسش نداد و گفت من واقعا نمیدانم اگر .... نهایتا اینکه انتخاب با شخص است اما باید در نظر داشت که هیچ رویدادی اشاره به این امر ندارد که یک بچه دبستانی بتواند دین خود را به دین آموزگار کلاسش تغییر دهد.
 
اداره کردن عقاید کودکان:
هدف از تعلیم و تربیت دینی ارائه فرصت به کودکان برای رشد عقایدشان است به نحوی که کار تعلیم و تربیت دینی ما نیازمند فراهم آوردن فضایی برای آنها در انجام این کار در ارتباط با موضوعاتی است که ما به آنها ارائه کرده ایم. برخی از کودکان معمولا با تفکر درباره پرسشهای نهایی شروع میکنند درحالیکه دیگران ممکن است که هرگز درباره آنها نیاندیشند. هنگامی که کودکان دیدگاه ها و عقایدشان را بیان میکنند ما باید با آنها با احترام برخورد کنیم و سایر کودکان را به چنین کاری تشویق کنیم. اما هنگامی که کودکان دیدگاههای یکدیگر و آموزگارانشان را به چال میکشند لازم است تا خودشان را برای این کار مهیا کنند. کودکان باید خودشان را برای مدیریت کردن بحثهای مختلف مهیا کنند. اما اگر بچه ای بخواهد که شمای آموزگار در این مورد داوری کنید باید از این کار اجتناب کنید. دیدگاههای آنها را درون سنتهای دینی و غیردینی دسته بندی کنید و به کودکان یادآور شوید که چنین چیزهایی بستگی به تصمیم گیری هر فردی دارند.
 
لختی اندیشیدن:
در تمام این موقعیت ها نقش پاسخهای آموزگار حیاتی است. هنگامی که ما شروع به آموزش تعلیم و تربیت دینی میکنیم بنابراین ما باید از دامنه ای از پرسش ها را از خودمان بپرسیم. اندکی زمان برای اندیشیدن در خصوص پاسخهای خودتان به این پرسش ها بگذارید:
·        چگونه من فضای اعتماد و احترام را در کلاسم ایجاد کنم؟
·        چگونه من مطمئن شوم که تمام کودکان برای ابراز دیدگاه هایشان احساس راحتی می کنند؟
·        چگونه من خودم را برای درمیان گذاشتن عقایدم با کودکان آماده کنم؟
·        آیا برخی از مسائل وجود دارند که من نمی توانم آنها را برای بحث کردن انتخاب کنم؟
·        آیا من درباره دیدگاه هایم در خصوص یک موضوع خاص کاملا آگاهم؟
 
مدیریت کردن موضوعات بحث برانگیز:
وجه دیگری از تعلق خاطر تعلیم و تربیت دینی حول موضوعات بحث برانگیز درباره ماهیت دین میباشد. بسیاری از مردم دین را تنها بر حسب تضادی که با تساهل در خصوص برخی از مردم و سبک زندگی آنها دارد در نظر میگیرند. برخی اعتقاد دارند که دین موجب جنگ یا نسل کشی میشود یا با ارزشهای لیبرال غرب در خصوص سکس و جنسیت سر سازش ندارد. به علاوه دین با انواع موضوعات حساسی از قبیل مرگ و رنج کشیدن سروکار دارد و آموزگار درخصوص چگونگی پرداختن به این موضوعات هنگام کار با کودکان اطمینان خاطر ندارد.
مرگ احتمالا یکی از آخرین تابوها در جامعه غرب است. در حالیکه رسانه از حضور در تمامی ابعاد زندگی و تجربه آدمی خشنود است مرگ کاملا به عنوان یک امر بی چون و چرا به قوت خود باقی است و بزرگسالان در خصوص اینکه چگونه کودکان با آن مواجه میشوند دل مشغولی دارند. در مقابل هر کسی که با کودکان از نزدیک کار کرده یا زندگی کرده است میداند که آنها دلبستگی زیادی به مگر دارند و از زیاد صحبت کردن درباره آن و یا استفاده از آن در پایان بازهایشان خوشحال هستند. هر دینی باید به مرگ اشاره کرده باشد و نهایتا اینکه ادیان بزرگ جهان معمولا سخنان زیادی در این خصوص گفته اند. دو چیز را باید اینجا در نظر گرفت. یکی اینکه ما چگونه باید با مرگ آنگونه که در زندگی کودکان مطرح است مواجه شویم و دوم اینکه ما چگونه باید با مرگ در تعلیم و تربیت دینی مواجه شویم. در مورد اول آموزگار نمی تواند هنگامی که با موضوعاتی درباره مرگ سروکار دارد و سوالاتی که ایجاد میشود کنترلی داشته باشد و نیازی نیست که خود را برای مواردی آماده کند. در دومی آموزگار قادر است تا برنامه دقیقی برای سروکله زدن با وجوه مختلف مرگ آنگونه که در مطالعه کودکان از ادیان بزرگ طراحی کند.مشخص است که موضوعات مشترکی میان آنها وجود دارد و پیشنهاداتی که به دنبال میاید امکان کاربرد در هر دو زمینه را دارد. بخش منابع در پایان این فصل به خواننده اطلاعات دقیقتری درباره این موضوع ارائه میکند.
درهر کاری فضای بحث در کلاس درس میتواند حامی بحث باشد. هر کار طراحی شده باید بر مبنای آن چیزی باشد  که در زندگی کودکان اتفاق می افتعلیم و تربیت دینی و باید تصدیق کرد که بسیاری از کودکان در هر کلاسی معمولا تجربه غم رادارند. مدارس محیط امنی را پیشنهاد میکنند که در آن بتوان در خصوص مرگ بحث کرد اما اگر کودکانیی که به تازگی داغ دیده اند در کلاس حضور داشته باشند نظرات والدین آنها توصیه میشود.
مرگ را می توان از راه مفهومی مانند مرگ کوچک برای کودکانی کوچک توضیح داد جایی که آنها شاهد چرخه زندگی گل ها و مخلوقات کوچک هستند. کتابهای داستان کودکان ارائه کننده یک منبع ارزشمند برای بحث در خصوص مرگ است. هم چنین کتابهایی نیر وجود دارند که خصوصا برای آموزش مقاصد خاص نوشته شده است. چنین داستانهایی برای کار دکر جشنواره مسیحیت مفید است برای نمونه به درک کودکان از مرگ مسیح در سنت مسیحیت کمک میکند.
برای کودکانی بزرگتر مطالعه مرگ و مراسم تعلیم و تربیت دینیفین در ادیان بزرگ به آنها بینشی درباره باورمردم مختلف به آنچه که پس از مرگ برای آنها اتفاق می افتعلیم و تربیت دینی عرضه میکند. یک چنین مطالعه ای باید شامل زمانی برای بحث در خصوص عقایدی باشد که در بنیان سنت ها قرار گرفته و علاوه بر آن فرصتی برای کودکان برای ابراز عقاید و پاسخهایشان نسبت به چنین عقایدی مهیا میکند.
در اوضاع جاری، بسیاری از کودکان از جنگهایی که اطراف دنیا وجود دارد آگاه هستند. آنها هم چنین ممکن است که بتوانند هویت گروه های مختلفی که درگیر جنگ هستند را تشخیص دهند و بسیاری از این افراد ممکن است به لحاظ مذهبی دارای وابستگی هایی باشند. مهم این است که آموزگاران بخواهند درباره چیزهای دشوار با کودکان سخن بگوینند که ممکن است نام دین بر آنها نهاده شده باشد. توانایی گوش فرادادن به تفکرا و دل نگرانیهای کودکان، بیداری در خصوص نژادپرستی و ارائه دیدگاههای جایگزین بخشی از مسئولیتهای آموزگاران است. بر حسب آموزش تعلیم و تربیت دینی، مهم مشخص کردن این نکته برای کودکان است که تمامی ادیان بزرگ جهان بر صلح و عدم خشونت تاکید کرده اند درحالیکه می توان اذعان کرد که تمامی ادیان در این زمان یا زمانهای دیگر اعمال ضدبشری را توجیه کرده اند و اینکه رویدادها را از منظر خودشان نگاه میکنند و نسبت به نقطه نظر و تجارب دیگران بی توجه هستند. فهرستی در انتهای فصل برای اطلاعات بیشتر خوانندگان و کمک به آنها برای بیان مساله جنگ برای کودکان وجود دارد.
 
مدیریت کردن نگرش سایر بزرگسالان:
کودکان کسانی هستند که ممکن است دارای دیدگاههای گوناگونی باشند و با مواضع و نقطه نظرهای ما تفاوت داشته باشند. ما باید هم چنین در نظر داشته باشیم که چگونه به دیگر بزرگسالان از جمله همکاران و والدین کودکان پاسخ دهیم.
 
 
سروکله زدن با همکاران:
حتی اگر شخص درباره آموزش تعلیم و تربیت دینی خوشنود باشید تصدیق ارزش آن برای کودکان و لذت بردن از چشم اندازهای مهارتهای تعلیم و تربیت دینیریس تعلیم و تربیت دینی، ممکن است برخی اوقات با همکارانی مواجه شوید که با این موضوع خصومت دارند. در انگلستان و ولز آموزگاران دارای حق قانونی برای بیرون کشیدن کودکان از برنامه تعلیم و تربیت دینیریس تعلیم و تربیت دینی هستند اما برخی همکاران وجود دارند که ممکن است از این حق بهره نبرند و به جای آن ترجیح دهند که با رویکردی نه چندان مشتاقانه به آن نگاه کنند. شما ممکن است به قدر کافی برای کار در کلاسی که تعلیم و تربیت دینی حضور پررنگی دارد خوش شانس باشید جایی که آموزگار و مدیر از موضوع حمایت کنند. اما شما هم چنین باید خودتان از کاری که در کلاس درس انجام میدهید دفاع کنید. وقت گذاشتن و اندیشیدن درباره چگونگی واکنش شما به چنین موضوعاتی می تواند مفید باشد.
 
لختی اندیشیدن:
چه میگوید به همکاری که به شما میگوید:
من آدم مذهبی نیستم و نمی خواهم که تعلیم و تربیت دینی را آموزش دهم
چیزهای زیاد دیگری برای آموزش وجود دارد و وقت کافی برای تعلیم و تربیت دینی ندارم
کودکان نیازمند درک دین خودشان هستند پیش از اینکه آنها به دین مردمان دیگر نگاه کنند
دین تنها علت تضاد و درگیری است و من نمی خواهم که با کودکان کشمکش داشته باشم
دین چیزی است که والدین مسئول آن هس تعلیم و تربیت دینی و نه مدارس
به عنوان یک مسیحی من واقعا نمی توانم چیزی را که به آن عقیده ندارم تعلیم و تربیت دینیریس کنم
تمامی کودکان در کلاس من مسیحی هستند پس چرا باید وقت کلاس آنها را با چیزی دیگر بگیرم؟
رفتار با والدین:
برخی از والدین نیز از برنامه تعلیم و تربیت دینی ناراضی هستند و ممکن است که درباره هدف مدرسه از اجرای آن سوءبرداشت داشته باشند. برخی ممکن است درباره پرداختن مدارس به موضوعات دینی احساس خوشایندی نداشته باشند و برخی احساس میکنند که این کار خود والدین است و دیگران باید مسئول فرزندان خود درخصوص ادیان مختلف باشند. در انگلستان و ولز والدین این حق قانونی را دارند که کودکانی خود را از برنامه تعلیم و تربیت دینی بیرون بکشند. اما برخی ممکن است نسبت به انجام این کار بی میل باشند و احساس کنند که این امر باعث انزوای فرزندانشان میشود.
مدرسه شما باید رویکردش به تعلیم و تربیت دینی را از راه آگهی و سیاست ها مشخص کند و والدین باید برای این اطلاعات ترغیب شوند. مدارس تمایل دارند تا والدین را به پیشرفتن چنین سیاستهایی تشویق کنند به گونه ای که بتوانند آنها را جذب و تجاربشان را با دیگر والدین به اشتراک بگذارند. آموزگاران می توانند والدین را از موضوعاتی که فرزندان آنها در تعلیم و تربیت دینی مطالعه میکنند آگاه کنند و این کار را خواه از راه نامه به درب منازل یا نصب اعلامیه بر روی دیوار مدرسه انجام دهند. والدین نیز می توانند به شیوه های مختلف در تعلیم و تربیت دینی مشارکت داشته باشند. آنها می توانند برای بازدید کودکان از مکانهای مذهبی اقدام کنند یا آنها را به شنیدن سخنرانی دعوت کنند. میتوانند مصنوعات و اشیای مذهبی را قرض گرفته و به مدارس بیاورند و درباره آنها با کودکان سخن بگویند و یا غذاهای خاص یک سنت دینی را برای آنها آماده کنند.
اما ممکن است والدینی هم باشند که در خصوص برنامه تعلیم و تربیت دینی به شما رجوع کنند. شما نیازی نیست در این خصوص که آیا باید خودتان این موضوع را حل کنید یا باید والدین را به مدیر ارجاع دهید تصمیم گیری کنید.
 
لختی اندیشیدن:
زمانی برای پاسخ دادن به والدینی در نظر بگیرید که از شما میپرسند:
من نمی خواهم بچه من سرود مذاهب دیگر را یاد بگیرد
من نمی خواهم بچه ام از فردا صبح مدرسه بیاید او نباید درگیر مراسم هندو شود
من میخواهم که بچه ام تنها آموزه های دین مسیح را یاد بگیرد
بچه من چیزی درباره نیایش خداوند نمیداند چرا باید چنین چیزی را به او یاد بدهیم؟
من درباره اینکه کشیش محله بخواهد هفته آینده به مدرسه بیاید نگران هستم
هنگام بازدید هفته آینده آنها از کنیسه چه اتفاقی خواهد افتاد
چرا باید بچه من عید را جشن بگیرد در حالیکه او یک مسلمان نیست؟
من فکر میکردم که آموزش دین به فرزندم کار من است نه مدرسه
 
تعلیم و تربیت مذهبی در انجمن های مذهبی مدارس
اصطلاح انجمن مذهبی مدرسه عنوانی است که منعکس کننده ماهیت نظام تعلیم و تربیت است. آموزش دولتی انگلستان یک نظام دوگانه از مدارس دولتی سکولاز و مدارس دولتی مذهبی از همان آغاز بوده است. مدارس دولتی مذهبی اغلب به اشتباه مدارس کلیسا نامیده میشوند. مدارس یهودی و مسیحی شکل دهنده نظام تعلیم و تربیت انگلستان هستند که از اواسط قرن نوزدهم شکل گرفته اند. در قرن حاضر مدارس اسلامی و سیک ها به دنبال مدارس مسیحی و یهودی در نظام دولتی شکل گرفتند. هم چنین استفاده از اصطلاح مدارس دینی به عنوان لقبی برای این مدارس اشتباه است زیرا که آنها انحصار دین را به معنای معمول این کلمه در اختیار ندارند. انجمن مذهبی به شکل درستری بازگو کننده این است که قلمرویی از گروه های دینی وجود دارند که مسئولیت بنیان نهادن رشد تعدادی از این مدارس را بر عهده دارند.
به همین سان اصطلاح تعلیم و تربیت مذهبی نیازمند شرح و توضیح است. در انجمن مذهبی مدارس دینی تعلیم و تربیت دارای دو نکته قابل اشاره است. نخست اینکه این امر اشاره به موضوع برنامه درسی دارد که یک مولفه اجباری از برنامه درسی مدارس دولتی انگلستان است که در آن در ترکیب با برنامه درسی دولی شکل دهنده برنامه درسی مناسب برای تمامی کودکان است. به علاوه تعلیم و تربیت مذهبی اشاره به یک تجربه تربیتی کامل و حیات مدارس است و کاملا با خلقیات مدارس مرتبط است.
کارکردهای موضوع برنامه درسی تعلیم و تربیت دینی در چندین سطح با انجمن مذهبی مدارس مرتبط است و این کارکردها اغلب دارای تنش هستند. تنش میان بنیانهای الهام گرفته از جوامع مذهبی و جستجوی برنامه درسی تعلیم و تربیت دینی در نیمه اول قرن بیستم در ارتباط با پست مدرنیسم است که با الزامهای پبچیده جامعه جهانی قرن بیستم مواجه است. بنیان گذاشتن انجمن های مذهبی مرتبا الهام بخش تربیت دینی به عنوان یک هدف اولیه تعلیم و تربیت دینی است و این امر شکل دهنده محتوا و بیان موضوع است. این مساله اغلب ادعاهای درستی این انجمن مذهبی را در تنش با دیگر ادعاهای دینی در مواجه با ادیان عالم است. نوعی راه حل برای این تنش خاص ممکن است توسط آموزگاران تعلیم و تربیت دینی و مدیران مدارس به سه شیوه انجام شود. نخست از طریق یک بازشناسایی صریح است که دربرگیرنده تنش موجود است و این تصمیم گیری در خصوص سیاستهای و رویه های مدارس وجود دارد. دوم به گفتگو به عنوان یک روش شناسی روی آوردن که در آن اول شخص جامعه مذهبی سخنگو و شنونده رای دیگر جوامع مذهبی است. سوم درکی است که فرایند دیالوگ کنش متقابل میان خود و دیگری را به رسمیت می شناسد درحالیکه پذیرای تغییر است اما حاضر به مصالحه نیست.
محدوده دوم این تنش در برنامه درسی در انجمن مذهبی مدرسه است که در حوزه ایمان دینی وجود دارد و به هر کدام از کودکان قابل تسری است. درحالیکه انجمن مذهبی می تواند در پی بسط یک برنامه درسی پرورشی باشد، تعلیم و تربیت دینی نوعی تعلیم و تربیت است و نه نوعی تلقین کردن. درون تمام سه حوزه ادیان ابراهیمی یعنی یهودیت، مسیحیت و اسلام، برای مثال ایمان هدیه ای از سوی خداوند است و ودیعه ای از جانب آموزگار یا هر رهبر مذهبی دیگر نیست. به مانند همین احترام به آزادی دین و حقوق افراد حاکی از نوعی دعوت است و نه تحمیل. از سال ۱۹۴۴ تعلیم و تربیت دینی یک موضوع اجباری در تمام مدارس دولتی انگلستان بود که شامل مدارس مذهبی دولتی میشود. حتی اعضای جوان هر انجمن مذهبی نیازمند دعوت به مشارکت در فعالیتهای دینی است اگر آنها قدر تجارب آزاد اعتقادی است.
هنگامی که جوامع مذهبی مدعی تعلیم و تربیت دینی هستند که در طی زندگی مدارسی رخ دهند که آنها این امر را به عنوان تعهد صریح تمامی مدارس در نظر بگیرند. به این معنا زندگی روزمره اعضای مدرسه و شاگردانی که در آن انجمن مذهبی زندگی میکنند عقیده به خدا و احترام به نشانه های و مناسک دینی را پذیرفته و تشویق میکنند. در هر جامعه سکولاز جایی که به ایمان و دین به عنوان یک فعالیت خصوصی اجازه داده میشود در حیطه عمومی مدارس دولتی سکولاز هستند و دین محدود به درسهای تعلیم و تربیت مذهبی میشود. والدینی که مدارس مذهبی را برای فرزندان خود انتخاب میکنند، مسلمانان، سیک، یهودیان یا میسحیان این کار را به این خاطر انجام میدهند که آنها خواستار این هستند که فرزندانشان بخشی از یک جامعه مذهبی باشند که در آن ایمان و دین مورد احترام نیستند اما به واسطه برنامه درسی تعلیم و تربیت دینی ترغیب و تشویق میشوند. تنش در اینجا در تعلق خاطری نهفته است که در حول و حوش یک تفکیک نژادی قرار گرفته است. مدارس تک دینی را میتوان بر اساس زمینه های مذهبی به جوامعی تقسیم کرد که در آن سوتفاهم، بدگمانی و بی اطمینانی میتواند امری مسلم به شمار آید. مدارس دینی می تواند به چنین مساله ای اشاره داشته باشد اگرچه مدارس تک دینی و مدارس انجمن های مذهبی اغلب انجمن هایی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی هستند. آنها می توانند اشاره به مدارس دولتی مسلمانان انگلیسی داشته باشند جایی که در آن کودکان از بیست و چهار پس زمینه فرهنگی متفاوت در یک مذهب اشتراک دارند و این واقعیت که به شکل نسبی بیشتر کودکانی سیاه پوست آفریقایی در مدارس دولتی کاتولیک انگلیسی درس میخوانند تا مدارس دولتی غیرمذهبی.
هنگامی که قلمرو برنامه درسی مذهبی در مدارس مذهبی انگلستان اجرا شد نخستین بار یک برنامه درسی ملی کاملا ضروری بود و در دوره بعدی قرن بیستم یک شروع پویای جدید بود که دربرگیرنده جوانانی از شیوه های گوناگون زندگی بود. گسترش تربیت دینی در عین حال به عنوان گسترش کلی شهروندی انگلیسی رخ داد. جوانان انگلیسی و شهروندان کاتولیک انگلیسی و یهودیان انگلیسی و شهروندان مسلمان و سیک نیز با ماهیت هویتهای دینی، شهروندی و فرهنگی دست و پنجه نرم کردند و تربیت دینی نقش تکوینی خود را انجام داد.
 
 
انعکاس در عمل:
یک مولفه اساسی در هر گونه تعلیم و تربیت دینی بحث ارزیابی است. ما نیاز داریم تا بدانیم که برنامه تعلیم و تربیت دینی چه نوع تاثیری بر کودکان دارد. وظیفه ارزیابی نشانگر فرایند آکادمیکی است که در آن شخصیت هر بچه ای شکل می گیرد اما ما هم چنین نیازمند دانستن تاثیر گسترده تری هستیم که آموزش ما بر کودکان به جای میگذارد. ما نیازمند تامل در خصوص تعلیم و تربیت دینی هستیم و این را یاد میدهیم که بفهمیم چگونه ما میتوانیم پیش بینی خود را بهبود ببخشیم. ارزیابی هر واحد تعلیم و تربیت دینیریسی در تعلیم و تربیت دینی می تواند شامل در نظر گرفتن برخی از مولفه های زیر باشد.
 
اهداف:
·        پرورش درک کودکان از اینکه دین درباره چیست
·        امکان تامل برای کودکان دراینکه عقاید و ارزشهایشان کدام است
·        گسترش رویکرد مثبت به سوی گروه های مورد مطالعه
·        رشد درک کودکان از تنوع و گوناگونی
·        رشد قوه احترام کودکان نسبت به جهانی که در آن زندگی میکنند
 
فعالیت ها:
·        توصیف شناخت و تجربه پیشین کودکان
·        ارائه درکی از امنیت به کودکان
·        اجازه به کودکان برای بیان و تبادل دیدگاه هایشان
·        فراهم کردن نیازهای آموزشی متفاوت کودکان
·        تامل در خصوص پس زمینه دینی، فرهنگی، زبانی و نژادی کودکان
·        تماس برقرار کردن میان خانه و مدرسه
·        اجازه برای پاسخ ها و مشغله های گوناگون
·        ارائه تصویری اصیل از سنت و اجتناب از نگرش کلیشه ای
 
منابع:
·        کیفیت خوب
·        ارائه اصیل
·        برخورد محترمانه
·        منابع موثر
 
آیا این منابع
·        ارائه کننده تنوع درون سنت هستند؟
·        ترسیم کننده تصاویر مثبت از سنت هستند؟
·        دوری کننده از نگرش های کلیشه ای جنسیتی هستند؟
 
ارزیابی:
آیا وظایف ارزیابی :
·        اجازه پاسخهای متنوع را میدهند؟
·        به دیدگاه های شخصی کودکان احترام میگذارند؟
·        نیازهای آموزشی گوناگون را به رسمیت می شناسند؟
·        بر اهداف تعلیم و تربیت دینی به جای سوادآموزی تمرکز دارند؟
·        به شناسایی سوءتفاهم ها کمک میکنند؟
·        به طراحی کارهای آتی کمک میکنند؟
·        به شناسایی پیشرفت افراد کمک میکنند؟
 
نتیجه:
در این فصل ما روابط و پیوندهایی را در نظر گرفتیم که زیربنای تعلیم و تربیت دینی را تشکیل میدهد. ما برخی از موضوعات را مطرح کردیم که یک آموزگار فکور تعلیم و تربیت دینی به منظور تسهیل در یادگیری کودکان آنها را مورد ارزیابی قرار میدهد و تحسین کننده نقش تعلیم و تربیت دینی در رشد شهروندان یک جامعه جهانی است. اهمیت و پیچیدگی مفاهیم به منظور تاکید بر این مقدمه اصلی برجسته شده است که امر معنوی در بطن تعلیم و تربیت دینی جای دارد.
 
 
[1] مترجم
[2] هان اي مردم ما شما را از يك مرد و يك زن آفريديم و شما را تيره‏هايي بزرگ و تيره‏هايي كوچك قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد نه اينكه به يكديگر فخر كنيد و فخر و كرامت نزد خدا تنها به تقوي است و گرامي‏ترين شما باتقوي‏ترين شما است كه خدا داناي با خبر است.ترجمة الميزان ج : 18ص :480
Artefacts[1]
[2] Mezuzah
[3] Shabbat


برچسب‌ها: تعلیم و تربیت دینی
[ چهارشنبه 1 آبان1392 ] [ 7:29 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

معرفی کتاب های آموزشی


*****

*****


[ شنبه 27 مهر1392 ] [ 8:58 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

دانلود نرم افزار جدول فکری سودوکو

توجه به قرار گرفتن جدول سودوکو در محتوی کتاب های ریاضی ، و لزوم یادگیری و تمرین این جدول توسط دانش آموزان ، نرم افزار جدول فکری سودوکو جهت دانلود در سایت شاپرک قرار گرفت .لازم به توضیح است که این نرم افزار کم حجم ، نیازی به نصب کردن ندارد .

 

 

دانلود نرم افزار جدول فکری سودوکو

 

 

پیوست ها
فایلتوضیحاتحجم فایل
دسترسی این فایل (http://www.shaparack.ir/download/Portable-Sudoku-v1.2.zip)دانلوددانلود نرم افزار جدول فکری سودوکو2603 Kb


برچسب‌ها: دانلود نرم افزار درسی
[ پنجشنبه 25 مهر1392 ] [ 4:59 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

دکتر سرکار آرانی : “چرا” شروع یادگیری است


دکتر سرکار آرانی : “چرا” شروع یادگیری است

در روز چهارشنبه ۱۳/۶/۹۲ نشست نیم روزه علمی پیرامون “مدرسه؛ دغدغه های دیرین، دیدگاههای نوین، چشم انداز آینده” توسط «انجمن مطالعات برنامه درسی ایران» و با همکاری و میزبانی خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار گردید.

این نشست که با حضور، جناب استاد دکتر محمدرضا سرکار آرانی و مهندس مهدی نوید ادهم رئیس شورای عالی آموزش پرورش برگزار گردید شامل ۲ میزگرد با موضوعات “مدرسه، محور تحول” با حضور دکتر محمدرضا سرکار آرانی (سخنران جلسه)، دکتر محمود مهرمحمدی، دکتر محمود امانی تهرانی و «هنر استدلال به عنوان کارویژه فرهنگی آموزش» با حضور دکتر محمدرضا سرکار آرانی (سخنران جلسه)، دکتر نعمت الله فاضلی و مهندس مهدی نوید ادهم و خانم دکتر نیکنام برگزار گردید. دکتر علیرضا صادقی نیز مسئولیت این میزگرد را برعهده داشتند.

51 دکتر سرکار آرانی : چرا شروع یادگیری است

دکتر محمدرضا سرکار آرانی

جا دارد از انجمن مطالعات برنامه درسی ایران نیز تشکر کنم، چرا که فارغ از افزایش آگاهی ها ی علمی، یک نشاط روحی و فکری در میان حاضران نشست و نیز کسانی که گزارشات این نشست را می خوانند به وجود آمده و می آید که بدون شک در اثر هم افزایی جامعه تعلیم و تربیت در اینگونه نشست ها و روشنگری درباره ی آینده ای است که باید به درستی طی شود. همچنین از شخصیت علمی و اخلاقی اساتیدی که در این نشست حضور یافتند و از جمله دکتر آرانی تشکر می کنم که با تعلق و تعهد و به دور از هرگونه نگاه منفی، با دیدی مثبت و روشنگرانه این نشست را برگزار نمودند، باشد که اینگونه حرکات پیوسته و همیشگی باشد.

آقای دکتر محمدرضا سرکار آرانی در آغاز این نشست بیان کردند: انتظار ما از مدرسه به انتظارمان از جامعه مربوط می گردد، ما باید ببینیم چه جامعه ای می خواهیم “building society” سپس مدرسه همان جامعه را برای ما می سازد.

ایشان خاطر نشان کردند: ما نیازمند کشش “Tension” دانش آموزان، خانواده و جامعه به آموزش و تربیت هستیم، مکررا از بنده سؤال می شود که “کدام مدرسه خوب است؟ ” یعنی ما می خواهیم مسئولیت آموزش و پرورش فرزندانمان را به معلم و مدرسه بسپاریم و مبلغی بپردازیم و موضوع را تمام شده بدانیم درحالیکه اینچنین نیست و باید یک علاقه، حوصله و تعهد به آموزش در میان خانواده، مدرسه و جامعه وجود داشته باشد و آنها کاملا به هم متصل باشند.

دکتر سرکار آرانی با بیان اینکه تعلق اجتماعی پیش نیاز تعلیم و تربیت است، سازه های فرهنگی، فکری، اجتماعی، سیاسی و … را پیش نیاز این تعلق دانستند و تأکید کردند که این عامل محور مدارس فردا است.

وی با بیان اینکه پیشرفت نیازمند “بازار اندیشه” است خاطر نشان کرد: تئوری از تئاتر می آید، وقتی صحبت از تئوری می کنیم مانند صحنه تئاتر نقش ها و اندیشه های مختلف و مخالفی حضور دارند که “بازار اندیشه” را می سازند و آنچه که ما بیشتر بدان نیازمندیم، رویکرد است یعنی وارد عمل شدن.

پژوهشگر برگزیده “انجمن توسعه علم ژاپن” در بخش دیگری از سخنانش گفت: سطح، نوع، جنس، دیالوگ و سبک گفتگو در نزاعهای جوامع مشخص کننده ی موقعیت و سطح پیشرفت آن جوامع است، با توجه به این نشانه ها می توان موقعیت و ایستگاهی که هر جامعه در آن است را ارزیابی نمود. مثلا در ژاپن نزاعی درگرفته است به نام “Hybrid Train” یعنی قطار هیبریدی، قطاری که هر واگنش یک موتور دارد و تنها لوکوموتیو، کشنده ی دیگر واگن ها نیست، چندگانه سوز، پاک، کم مصرف، هوشمند و محافظ مسافرین است، این قطار تمثیلی از جامعه پیشرفته است جامعه ای که همه در آن فکر و نقد می کنند، همه در حال یادگیری و اصلاح و پیشرفت هستند و مسئولیت پذیرند. مفهوم “تاب آوری” به این مفهوم تأکید دارد که پیشرفت و توسعه مفهومی همگانی و تلاشی جمعی است و همه باید در حال حرکت و “شدن” باشند.

استاد مدعو دانشگاه ناگویا بیان کرد: در ژاپن بیش از تعداد مقالات ISI، اینکه چند روز به مدرسه می روید و چگونه مسائلتان را از جامعه می گیرید اهمیت دارد. دکتری گرفتن مانند گرفتن گواهینامه رانندگی است، فقط شروعی برای اندیشه در عمل و بازاندیشی در آن است و بعد از گرفتن دکتری، تازه کار شروع می شود.

دکتر سرکار آرانی بیان کردند: وقتی فراگیر به چرا، چگونه، چه زمان و چه کسی برسد، یادگیری شروع شده است و این جوانه با آموزش مشارکتی شکوفا خواهد شد، مثلا وقتی در آموزش ضرب دانش آموزی بپرسد که ” آیا پاسخ ۲×۵ با ۵×۲ فرق دارد؟ “، این سؤال با مشارکت فراگیران ادامه می یابد و توسط خودشان و به تدریج به تفاوت و نتیجه این دو حالت پی می برند، اینجاست که آموزش اثر بخش بوده و یادگیری در حال جوانه زدن است و دانش ساخته می گردد و این یعنی آموزش.

دکتر مهر محمدی، یکی از اساتید حاضر در میزگرد اول، در زمان بیان پرسش ها، این پرسش را طرح کردند که: برخی نقطه شروع تحول را حل مشکلات اقتصادی آموزش و پرورش و برخی دیگر این شروع را نیازمند تحول فکری جامعه و تغییر نگاهها به آموزش و پرورش می دانند، حال این پرسش مطرح می گردد که واقعا نقطه شروع پیشرفت در آموزش و پرورش کجاست و چگونه می توان به نقطه اوج رسید؟ دکتر سرکار آرانی در پاسخ به این پرسش فراگیر بیان کردند: پیشرفت فرآیندی شدنی است نه اتفاق افتادنی، اینکه امروز سندی برای پیشرفت آموزش و پرورش ایجاد شده است، اینکه شما امروز در این نشست شرکت کرده اید، اینکه ما امروز “کاسه ی چه کنم چه کنم” به دست گرفته ایم، اینکه معلمان برای بهتر شدن فرآیند آموزش و یادگیری تلاش می کنند، یعنی درحال پیشرفت هستیم و این همان “شدن” است. وقتی تمنای یادگیری در ما شروع شود و “زیرکی بفروشیم و حیرانی بخریم” حرکت به سمت توسعه را شروع کرده ایم. ما (معلمان و دانش آموزان) به جرأت طرح سؤال، چرا گفتن و فرار از ترس از یادگیری و پذیرش مسئولیت ناشی از دانستن نیازمندیم.

آقای دکتر سبحانی نیز که یکی دیگر از اساتید حاضر در میزگرد اول بودند بیان کردند: یکی از موضوعات جدید در آموزش و پرورش، بحث مدارس خانگی ‘Home Schooling’ است، امروز این پرسش مطرح می شود که آیا می توان مدرسه را به عنوان نهادی بیرونی حذف و خانه و خانواده را جایگزین آن نمود؟

ایشان همچنین به ذکر خاطره خود از حضور در مدرسه ای ژاپنی پرداختند و بیان کردند: کشورهای پیشرفته برنامه های درسی خود را پی در پی اصلاح، ارزیابی و بازنویسی می کنند. در این بین ژاپنی ها دارای ۲ نوع برنامه درسی آشکار و پنهان هستند. برنامه درسی آشکار که طیفی از فعالیت ها را در بر می گیرد و برنامه درسی پنهان مشخصا در دو موقعیت “زنگ ناهار” و “زنگ نظافت” با اهداف کاملا پی ریزی شده دنبال می شوند.

مدیر میزگرد اول، جناب آقای دکتر امانی بودند، ایشان نیز یکی از مشکلات پیش روی پیشرفت آموزش و پرورش کشورمان را بسته بودن درهای کلاس درس و در نتیجه عدم نقد شدن معلم دانستند و بیان کردند: چون درهای کلاس های ما بسته هستند، سیستم ما یک سیستم ایزوله است، کلاس و معلم نقد نمی شوند و نمی توان به طور مناسب و پیوسته فرآیند آموزش را بهینه سازی کرد و بصیرت معلمان به خودشان، کارشان و کلاسشان به وجود نمی آید. برای نگاه خرد و نقد شدن معلم، نیازمند مستندسازی فعالیت های معلم و کلاس هستیم و باید دسترسی به اطلاعات مدرسه آسان گردد، یکی از کارهایی که در این زمینه صورت گرفته است “جشنواره فیلم کلاس” است که باعث می شود ما به اطلاعات کلاس دسترسی پیدا کنیم. نهایتا آنکه معلم باید نگاه خرد و بصیرت داشته باشد و بتوانیم مشکلات را از درون کلاس ببینیم.

در میزگزد دوم این نشست هم کتاب “هنر استدلال” دکتر سرکار آرانی نقد شد، در این میزگرد مهندس نوید ادهم، دکتر نعمت الله فاضلی و سرکار خانم دکتر نیکنام حضور داشتند و نقش مهم انشا در برنامه درسی مورد تأکید قرار گرفت.

آقای ادهم نیز با توجه به تجربیات خود بیان کردند: کشور ما جزو ۱۱ کشوری است که دارای خرده فرهنگ است و امروزه برخلاف گذشته، وجود خرده فرهنگ ها یک مزیت به حساب می آید نه خطر، چون موجب شناخت فرهنگ ها از هم خواهد شد.

ایشان همچنین به ناهماهنگی فرهنگ مدرسه و خانواده و در نتیجه دوگانگی رفتار و فرهنگ و ایجاد تعارض فرهنگی، فرهنگ مدرسه و فرهنگ محیط مدرسه به عنوان موضوعات مهم در راه پیشرفت آموزش و پرورش کشورمان اشاره کردند.

در بخشی دیگر از پرسش و پاسخ ها که موجب بیان برخی مواضع سیاسی شد، دکتر سرکار آرانی همگان را به تمرکز بر روی چشم اندازها “Landscapes” و گفتگوی همراه با صلح که پیش نیازهای بازار اندیشه هستند دعوت کردند و ضعف در این موارد را از مشکلات مهم پیش روی جامعه دانستند. ایشان تفکر و سبک بیان پژوهشگر را به دور از نظر شخصی و کینه ورزی دانستند و خاطر نشان کردند: ادبیات پژوهشگر باید تفکر انتقادی “Critical Thinking” را ترویج کند، نقد با ناله کردن متفاوت است و تاکید داشتند که آموزش مدرسه ای به ما می آموزد در برابر چالش ها از گفتن “نمی دانم” بپرهیزیم. که البته این عین زیرکی است و البته ما در جهان امروز سخت به بصیرت نیازمندیم.

زیرکی بفروش و حیرانی بخر         زیرکی ظن است و حیرانی نظر

“فایل صوتی و تصاویر این نشست به زودی در سایت و انجمن معلمان حرفه ای منتشر خواهد شد”


برچسب‌ها: اساتید علوم تربیتی
[ دوشنبه 22 مهر1392 ] [ 8:33 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

آشنایی با دکتر نادر قلی قورچیان


ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع :
نادرقلي قورچيان در سال 1330 به دنيا آمد. وي در كل زمينه هاي تحصيلي با رتبه هاي عالي توانست به درجه ممتازي برسد و هم اكنون دكتري تخصصي برنامه ريزي و رهبري آموزشي را دارا هستند.فعاليت خود را با تعليم شاگرداني در تربيت معلم آغاز و بعدها به درجه معاونت نائل آمد . عضو هيات امناي دانشگاهها و موسسات پژوهشي و رياست شوراي تصويب طرح هاي پژوهشي و رياست كميته انتشارات موسسه پژوهش و برنامه ريزي آموزش عالي به عهده ايشان مي باشد. از وي مقالات و ترجمه هاي متعددي به جا مانده است.گروه : علوم انساني رشته : روان شناسي تحصيلات رسمي و حرفه اي : دكتر نادر قلي قورچيان داراي ليسانس روانشناسي دانشگاه اصفهان با ( رتبه اول ) در سال 1353مي باشد. وي فوق ليسانس علوم تربيتي را در دانشگاه تهران با درجه ممتاز در سال 1356گرفت. و دكتري تخصصي برنامه ريزي و رهبري آموزشي را از دانشگاه پيتزبرگ پنسيلوانيا آمريكا رتبه اول با معدل A+ بورسيه وزارت علوم ،تحقيقات و فناوري سال 1367 مي باشد. مشاغل و سمتهاي مورد تصدي : مسئوليتهاي نادرقلي قورچيان در زمينه هاي مختلف به صورت زير اشاره شده است: پژوهشيار و كارشناس مسئول گروه تحقيقات و برنامه هاي سازمان پژوهش و برنامه ريزي آموزشي وزارت آموزش و پرورش سال 1364 پژوهشيار و كارشناس مسئول سازمان پژوهش و برنامه ريزي آموزشي از سال 1367لغايت 1371 عضو شاخه برنامه ريزي آموزشي و درسي شوراي عالي برنامه ريزي وزارت فرهنگ و آموزش عالي از سال 1371 لغايت 1381 سردبير فصلنامه پژوهش و برنامه ريزي آموزش عالي ،وزارت فرهنگ و آموزش عالي از سال 1372لغايت 1374 مدير گروه تطبيقي و نوآوري آموزش عالي ،موسسه پژوهش و برنامه ريزي آموزش عالي از سال 1372 لغايت 1374 رياست شوراي تصويب طرح هاي پژوهشي ،موسسه پژوهش و برنامه ريزي آموزش عالي از 1372 لغايت 1374 رياست كميته انتشارات موسسه پژوهش و برنامه ريزي آموزش عالي از سال 1372 لغايت 1374 معاون موسسه پژوهش و برنامه ريزي آموزش عالي از سال 1372 لغايت عضو هيأت امناي دانشگاهها و موسسات پژوهشي به مدت 4 سال از سال 1374 لغايت 1378 با حكم رياست جمهور ورئيس شوراي انقلاب فرهنگي مشاور معاونت پژوهشي وزارت بهداشت (1375)،مشاور برنامه ريزي وزير فرهنگ و آموزش عالي ( مهر ماه 1376 تا 1379)،مشاور و سرپرست مركز اطلاعات ،مشاور دبير كل ستاد مبارزه با موارد مخدر مدير كل دفتر آموزش و پرورش از سال 1375 لغايت 1376 رياست بنياد دانشنامه بزرگ فارسي وابسته به وزارت علوم تحقيقات و فناوري از 1377 تا كنون رئيس مركز آموزشهاي عالي بين المللي دانشگاه آزاد اسلامي و... فعاليتهاي آموزشي : نادر قلي قورچيان مدرس تربيت معلم ،معاون و مدير آموزشي صنايع پنها از سال 1356 لغايت 1363 بوده است. وي مدرس دوره هاي ليسانس ،فوق ليسانس و دكتري در دانشگاههاي تهران ،دانشگاه آزاد اسلامي ،تربيت مدرس و تربيت معلم ،دانشگاه علوم پزشكي تهران ،علامه طباطبائي ،دانشگاه شاهد از سال 1376 تا كنون بوده است.چگونگي عرضه آثار : دكتر نادر قلي قورچيان استاد راهنماي 21 پايان نامه دوره دكتري مي باشد. داراي 22 ترجمه و تأليف داراي 47 مقاله چاپ شده داراي 27 طرح تحقيقاتي استاد راهنماي 21 پايان نامه دوره دكتري آثار : داراي 22 ترجمه و تأليف ، داراي 27 طرح تحقيقاتي ، داراي 47 مقاله چاپ شده


برچسب‌ها: اساتید علوم تربیتی
[ دوشنبه 22 مهر1392 ] [ 8:23 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

آموزش و پرورش آلمان


 

آشنایی با دستاوردها و موفقیت های کشورهای دیگر در عرصه تعلیم و تربیت می تواند چراغ راه ما در برنامه ها و اقدامات آتی مان باشد. آلمان کشوری است که با بکارگیری رویکرد غیرمتمرکز در نظام آموزش و پرورش توانسته است در دو حوزه تربیت معنوی و آموزش های فنی و حرفه ای بسیار موفق باشد. از یکسو مدارس سبک والدورف مبتنی بر فلسفه حکمت معنوی اشتاینر توانسته اند در طی ۹۰ سال گذشته به شدت رشد و توسعه پیدا کنند و از سوی دیگر نظام تربیت فنی و حرفه ای با همکاری صنایع بزرگ این کشور توانسته است سهم عظیمی در آموزش نیروی کار خبره و حل مشگل اشتغال ایفا کند. اصلا چرا اینقدر مودبانه و لفظ قلم حرف بزنم و توضیح بدم؟؟!  خودتون اصل ماجرارو ببینید.

دانلود کلیپ

[ دوشنبه 22 مهر1392 ] [ 8:9 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

یک پاسخ دندان شکن

 

امیر جعفری بازیگر سینمای ایران نیز شب گذشته در صفحه فیس‌بوکش در نوشتار محاوره‌ای خطاب به نخست وزیر رژیم اشغالگر قدس نوشت:

پندی از کوچترین عضو یک تمدن 7000 ساله به طفلی شرور از جغرافیای خود ساخته و کوچک 65 ساله:

اگر در مورد چیزی اطلاع کافی نداری اظهارنظر نکن تا عمق فاجعه بار حماقتت نمایان نشه! تو و جغرافیای خود ساختت ـ که اصلا به رسمیت نمی‌شناسیمت‌ـ کوچک‌تر از اونی که بخوای راجع به مهد تمدن و مردم نجیبش صحبت کنی. بهترین و پاک‌ترین انسانها برای استقلال و عزت و اقتدار این کشور شهید و جانباز شدن تا یک وجب از خاک این مملکت دست تو و امثال تو نیفته که اگر می‌افتاد، امروز شلوار به تنمون نبود چه برسه به جینش. مردم ما مردم نجیب و اصیلی هستن که برای پیشرفت و آبادی کشورشون با جان و دل زحمت می‌کشن و همه مشکلات و سختی‌ها رو با صبر و حوصله خودشون حل می‌کنن، نیازی نیست شما نگرانشون باشی. مردم ایران بر خلاف شما و هم‌فکرات، نه تنها برای خودشون و دولت و کشورشون که برای همه دنیا و بشریت صلح و آرامش می‌خواد. اون مردی که شما باهاش کل کل می‌کردی و رعب و وحشت راه می‌نداختی تو دنیا تا مدیریت جهانی کنی، رفت و (بپا تورم لولو نبره!). همه دنیا دیدن که چطور 73٪ مردم ایران امیدوارانه با شلوار جین اومدن و رأی به تغییر و اصلاح و اعتدال همین نظام و کشور دادن. ظاهرا شما خواب بودی و ندیدی... راستی چیزی داری از جغرافیات که 70 سالش باشه؟! قدمت خودت و جغرافیای خود‌ساختت از زمان اولین زایمان مادربزرگ منم کمتر! چه برسه به این که اصلا بفهمی 7000 سال تمدن یعنی چی؟!‌ حرف زیاده واسه گفتن ولی همین کافیه واست. سایز این حرفها نیستی که واسه ما کری بخونی. برو بشین نقاشیتو بکش بفرست سازمان ملل، زیرشم بنویس نتانیاهو 5 ساله از تل آویو .

آموزش‌‍، پژوهش و پرورش

[ دوشنبه 22 مهر1392 ] [ 8:4 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]

اثبات قضیه فیثاغورس

pythagoras-theorem-proof-image

[ دوشنبه 22 مهر1392 ] [ 7:25 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]



از تمام داشته هایت که به آن می بالى خدا را جدا کن بعد ببین چه دارى ؟

به همه کمبودهایت که از آن می نالى خدا را بیفزا و ببین دیگر چه کم دارى ؟


[ چهارشنبه 17 مهر1392 ] [ 9:12 بعد از ظهر ] [ مریم قربانی ]
[ ]